Και δηλαδή?

Είσαι εσύ? ή είσαι κάποιος άλλος?

Και όταν λες, ότι δεν παίζει να είμαι εγώ αυτός που βλέπω ότι γίνομαι, τότε τι κάνεις?
Και όταν αλλάζεις, με βάση τι αλλάζεις? Βάση των εμπειριών σου? Βάση των αναγκών σου, των συναισθημάτων σου, των αποθημένων σου?
Και αν αλλάζεις βάση κάποιου άλλου? Αυτό γίνεται μία φορά? Ή παραπάνω..?

Και αν αλλάζεις βάση άλλον, τότε.. πόσους εαυτούς έχεις?
Έναν για τον κάθε άνθρωπο που στιγμάτίζει τη ζωή σου?
Και πες ότι ισχύει αυτό. Γενικότερα, δέχομαι ότι ισχύει: διαφορετική επικοινωνία έχεις με διαφορετικές προσωπικότητες, άρα και διαφορετικές αλήθειες του εαυτού σου προβάλεις.

Όμως, όταν περνάς τη διαχωριστική γραμμή? όταν περνάς αυτά τα νοητά όρια που ορίζουν το δικό σου στοιχείο? Τότε τι?

Ένας φύλακας άγγελος μου πε πως αυτο το καινούριο δημιούργημα, αυτό που φτιάχνεται στο πέρασμα από το δικό σου εγώ στου άλλου, ότι κι αυτό είναι δικό σου..
Και δεν μπορείς να το αρνηθείς..
Μπορείς μονάχα να το δεχτείς. Και στην πορεία, θα σε δεχτεί κι αυτό και θα σταματήσει να σου πηγαίνει κόντρα..

"Να ξέρεις, πως σου χρωστάω πολλά. Να ξέρεις πως σε βλέπω σαν κομμάτι δικό μου.
Σε ευχριστώ, σε ακούω και σε νοιάζομαι."

Σίγμα

It's too quiet

Kάπα

Ένα από τα πιο αστεία πράγματα που έχω διαβάσει ποτέ.

Απλά ο τύπος πρέπει να είναι εντελώς παλαβός..

Σίγμα

Τι κάνεις όταν οι πάντες και τα πάντα έχουν στραφεί εναντίον σου?

Α. Στρίβεις το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, σκίβεις το κεφάλι και δέχεσαι την οποιαδήποτε καταπίεση σου προκαλεί το περιβάλλον.
Βυθίζεσαι στη σιωπή σου και νιώθεις το μέσα σου να σιγοβράζει.

Β. Τους γράφεις όλους στον πούτσο σου και κάνεις ότι σου καυλώνει.

Γ. Το δέχεσαι με τον τρόπο σου για μία μέρα, και την επόμενη ξυπνάς χωρίς πολλές σκέψεις στο μυαλό. Πέρα από τον απολαυστικό φρέντο που θα πιείς
και το πρώτο τσιγάρο της ημέρας που θα τον συνοδέψει. Ετοιμάζεσαι για τη βόλτα σου, και κάνεις την παραδοχή ότι με κάθε σου βήμα, θα αφήνεις πίσω
κάθε καταπιεστική σκέψη. Χαλάρωσε εν ολίγης.
Γιατί φίλε μου, και καλέ μου σύντροφε, δεν έχεις να χάσεις τίποτα άλλο πια. Και στην τελική, θα έχεις μία και μόνο ευκαιρία να κάνεις βόλτα την συγκερημένη μέρα της ζωής σου, στο συγκεκρημένο μέρος, με την συγκεκρημένη παρέα.

...............................................................................................................................................................

Εάν διάλεξες το Α. τότε ξαναδιάβεσαι δυο τρεις φορές ακόμα το Γ.
Εάν διάλεξες το Β. Τότε ή είσαι μαλάκας, ή απλά είσαι μόνος. Πραγματικά μόνος.
Εάν διάλεξες το Γ. τότε πλιζ κάνε ένα σχόλιο απο κάτω. Πραγματικά θα με ενδιέφερες.

Σίγμα

Ειμαι κλαψομουνης και γουστάρω

Σου φταίνε όλα? Δεν μπορεις να τα βρεις με την παρτη σου?
Κάθεσαι και κλαίγεσαι με το πως στα χει φαιρει η γαμημενη η μοιρα?
Κι εγω.. Νιώθω μαλάκας όμως όταν το κάνω.. Ορίστε λοιπον μερικά απλα βηματάκια, για να αλλάξεί λίγο αυτή η ιστορία, γιατι έχει αρχίσει και μου τη βαράει στα νεύρα.

1. Σκέψου, ότι δεν έισαι ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος που ζει αυτα που ζει. Η ζωή κάνει κύκλους, και αν νομίζεις ότι σε σένα τυχαίνουν πράγματα που δεν έχουν συμβεί σε άλλους, τότε είσαι πολύ μαλάκας και εγωιστής..
2. Σκέψου επίσης, ότι ΠΑΝΤΑ υπάρχουν και χειρότερα.. Να λες πάλι καλά που ζεις ότι ζεις, στο βαθμό που το ζεις.. Φαντάσου να ζούσες τα ίδια, και ταυτόχρονα να είχες και κόψημο, και να ταν κάποιος άλλος στην τουαλέτα.. δεν το θες! να λες πάλι καλα..
3. Μίλα σε κάποιον.. Μα καλά.. τι λεω..? ήδη το χεις κάνει.. ήδη έχεις κλαψομουνιάσει και το χεις παίξει θύμα..οπότε, καλύτερα, πάνε μπροστά στον καθρεύτη, μαζι με ένα μαγνητοφωνάκι, και άρχησε να τα λες.. Μετά πάτα play και άκου τις μαλακίες που τσαμπουνάς.. Θα βάλεις τα γέλια, είμαι σίγουρος..
4. Κάνε πράγματα.. Την ώρα που σου ρχεται να κλαφτείς, σήκω και κάνε κάτι. Πλύνε τα πιάτα, κάνε μια βόλτα, κάνε κουτσό, ρήξε μια βουτιά στη θάλασσα.. όταν κάνεις ότι είναι να κάνεις, ξαναφέρε στο νου σου αυτα που σκέφτηκες. Εάν σου φαίνονται όλα ίδια και απαράλαχτα, ξαναρήξε μια βουτιά, μέχρι να σκεφτείς κάτι διαφορετικό. Στην τελική, εάν δεν σου ρθει καμία καινουρια σκέψη, θα χεις ανέβει λέβελ στις βουτιές.. Κάτι είναι κι αυτό.
5. Κυρίως, σκέψου, ότι με το να κλαίγεσαι δεν καιρδίζεις τίποτα. Εάν δεν πάρεις πρωτοβουλία, να αλλάξεις τα πράγματα, θα αναμασάς μονίμως τα ίδια σου τα σκατά. Τέλεια?


Βέβαια, όλα είναι θέμα επιλογών. Εάν γουστάρεις που κλαίγεσαι, κάντο. Απλά από ένα σημείο και έπιτα, κανένας δεν θα σε παίρνει στα σοβαρά. Γιατί όλο θα μένεις στα λόγια. Και ξέρεις τι? Ωραία τα λόγια..  αλλά ένα καυλί δεν χύνει αν του μιλάς όμορφα.. (χυδεότητες πρωινιάτικο.. δεν με αντέχω!)

Σίγμα

Το καλύτερο γαμήσι του κόσμου.

Βεβαίως. Το είχα πριν μερικά λεπτά..
Μιλάμε για μεγέθη υπερτεράστια, που τα βλέπεις και τρομάζεις..
Που σου κάνουν την σούφρα κρεμαστάρι και την βλέπεις να φτάνει στο γόνατο.
Και χρειάζεσαι μπάλωμα μετά γιατί η αιμοραγία είναι ακατάπαυστη..

Και να ταν μονάχα αυτό.. θα έλεγα γαμω.
Αλλά όχι. Είναι και το γαμημένο το μαχαίρι που στο χουν καρφώσει πισόπλατα, και για κάποιο λόγο έχει μείνει ακόμα στη πλάτη σου.
Και ερχέται ο άλλός, και ενώ σε έχει πάει πίπα κώλο, λεει, "ας το στρίψω κι αλλο λίγο το γαμημένο μεσ΄στην σάρκα σου. Ας σου ξήσω την πλυγή.. Έτσι, για να γουστάρεις, ας πουμε."

Δεν θέλω να μείνω εκεί άλλο. Σε χαιρετώ. Delete.

Σίγμα

Υ.Γ.: Εάν λες ότι θες να κάνεις κάτι, κάνε το. Μη λες άλλα και κάνεις άλλα. Τα χουμε ξαναπει αυτά άλλωστε σε άλλη ανάρτηση.

Που σε ρε Σίγμα;

Πόσο τέλειο εάναι να ξυπνας με όρεξη;
Έχεις κλείσει ένα 8ωρο υ πνάκο βράδυ και στο όνειρο σου πριν ξυπνήσεις ακούς μουσικές και όμορφες μελωδίες.
Οι ακτίνες του ήλιου στο δωμάτιο το κάνουν φωτεινό ο ανεμιστήρας δροσερά και το κελαίδισμα των πουλιών εγγυάται την όμορφη μέρα.
Το ποιό τέλειο είναι ότι παραγγέλνεις και την καφεδάρα σου και όλα είναι κομπλέ
Εεε και μετά κάθεσαι στο Pc  σου και απολαμβάνεις την ζωή περιμένοντας τον κολλητό να μπει και να τον καλημερίσεις.