Το 'χετε παρατηρήσει πως αν κλαίτε στο μετρό ή σε κάποιο λεωφορείο ή στο δρόμο, οι άνθρωποι απλά σας κοιτάνε και κανείς δεν γίνεται λίγο ανθρώπινος για μερικά μόνο λεπτά;
Φίλε μου ο άνθρωπος σήμερα πιστεύει πως το να νιώθει πράγματα είναι ντροπή. Και τα συναισθήματα του τα κρύβει τόσο βαθιά, που κι ο ίδιος μετά δεν θυμάται που στον πούτσο τα άφησε. Όσοι από μας δεν θέλουμε να ανήκουμε σ' αυτή την κατηγορία ανθρώπων, τότε καλά θα κάνουμε να συνεχίσουμε να κλαίμε (και να γελάμε) μπας και ξεστραβωθούν μερικοί..
Tο χειρότερο είναι ότι ενώ έχω να αντιμετωπίσω τον πόνο μου, νευριάζω ταυτόχρονα με το γεγονός ότι μόλις σηκώσω τα μάτια μου θα δω πολλά άλλα να κοιτάνε στα γρήγορα αλλού λες και θα τους κολλήσω... καμιά ασθένεια. εντάξει δεν είπαμε να κάτσεις να σου πω τον πόνο μου αλλά ήμαρτον!
Το 'χετε παρατηρήσει πως αν κλαίτε στο μετρό ή σε κάποιο λεωφορείο ή στο δρόμο, οι άνθρωποι απλά σας κοιτάνε και κανείς δεν γίνεται λίγο ανθρώπινος για μερικά μόνο λεπτά;
ΑπάντησηΔιαγραφήΦίλε μου ο άνθρωπος σήμερα πιστεύει πως το να νιώθει πράγματα είναι ντροπή. Και τα συναισθήματα του τα κρύβει τόσο βαθιά, που κι ο ίδιος μετά δεν θυμάται που στον πούτσο τα άφησε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌσοι από μας δεν θέλουμε να ανήκουμε σ' αυτή την κατηγορία ανθρώπων, τότε καλά θα κάνουμε να συνεχίσουμε να κλαίμε (και να γελάμε) μπας και ξεστραβωθούν μερικοί..
Tο χειρότερο είναι ότι ενώ έχω να αντιμετωπίσω τον πόνο μου, νευριάζω ταυτόχρονα με το γεγονός ότι μόλις σηκώσω τα μάτια μου θα δω πολλά άλλα να κοιτάνε στα γρήγορα αλλού λες και θα τους κολλήσω... καμιά ασθένεια. εντάξει δεν είπαμε να κάτσεις να σου πω τον πόνο μου αλλά ήμαρτον!
ΑπάντησηΔιαγραφή