Christmas vol.2

Νομίζω ότι είναι η τελευταία μου ευκαιρία να κάνω μια χριστουγεννιάτικη ανάρτηση.
Το σκέφτηκα αρκετά το τι θα γράψω. Έκαψα φλατζα.  Όλο έσβηνα και έγραφα.

Και κατέληξα στο ότι θα κάνω το εξής: Θα επιχειρηματολογήσω, υπέρ των Χριστουγέννων.

1ον. Έχει παντού φωτάκια. Και στολίδια. Έχεις την ευκαιρία να εκτονώσεις την κιτς πλευρά του εαυτού σου. Εκμεταλλεύσου το.
2ον. Όλο τρώμε. Και χωρίς τύψεις, γιατί το επιβάλλουν οι μέρες. Και υπάρχουν τέλειες λιχουδιές!! Και γλυκάκια. Πολλά γλυκάκια!
3ον. Κάνουμε δώρα!! Νιώθω τέλεια όταν μου κάνει κάποιος ένα δώρο! Γιατί μου λέει έτσι ότι με αγαπάει.
4ον. Κάνει κρύο. Έτσι ερχόμαστε όλοι πιο κοντά, και το σπίτι μας γίνεται "εστία". (.. πωω.. καλά τώρα, τι είπα?)
5ον. Έχει φωτάκια!! Το ξαναείπα, αλλά δεν είπα το εξείς.. Υπάρχει ένα κόλπο όσων αφορά τα φωτάκια.. άμα είναι βράδυ, και είσαι έξω στο δρόμο, και υπάρχουν παντού λαμπιόνια, μπορείς να μισοκλείσεις τα μάτια σου, και να βλέπεις τα φώτα αλλοιωμένα, με χρωματιστές γραμμές! Ε, θα είναι σαν να είσαι σε άλλο κόσμο.
6ον. Χαλάς λεφτά, αλλά δεν νιώθεις άσχημα μετά! Γιατί ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ σταμάτησες να κάνεις κράτη και τα ξόδεψες όλα τα γαμημένα!!
7ον. Τρώμε γλυκάκια. (επαναλαμβάνομαι, το γνωρίζω, απλά είναι πολύ σημαντικό αυτό το επιχείρημα.

Συμπέρασμα no1. Τα χριστούγεννα γαμάνε!
Συμβουλή. Βγάλε από το μυαλό σου αυτή τη σκέψη ότι πρέπει να είσαι χαρούμενος επειδή όλοι οι άλλοι είναι χαρούμενοι. Πρέπει να είσαι χαρούμενος τα Χριστούγεννα γιατί μπορείς να τρως, και να παίρνεις δώρα.
Συμβουλή no2. Απέφυγε αν μπορείς την σκέψη περί "περσινων Χριστουγέννων" και "τι έκανα τον προηγούμενο χρόνο". Την κάνεις αυτή τη σκέψη ΚΑΙ στα γενέθλιά σου εξ΄ άλλου.

Σίγμα

Ρουβάς ftw

Είναι ένα τραγούδι του Ρουβά που λέει: "θέλω να ζήσω ξανά, σαν τα μικρά τα παιδιά"

Γενικότερα, αυτό το τραγούδι σαν σύνολο είναι καθυστερημένο γιατί μετά λέει: "το σ' αγαπώ να πιστέψω, κάθε στιγμή να λατρέψω"
Νομίζω ότι ισχύει το ακριβώς αντίθετο από αυτό. Και πως όσο μεγαλώνει και οριμάζει κανείς, αγαπά (όχι περισσότερο απαραίτητα) αλλά πιο στοχοθετημένα και συνειδητά.
Μια ώριμη αγάπη με πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές και επίπεδα. Όχι τόσο ωμή.

Πάει αυτό. (άρα καθυστερημένο τραγούδι)

Το θέμα μου είναι όμως: Θέλω να ζήσω ξανα σαν τα μικρά τα παιδια?
Και αν το θέλω τι λέει αυτό για μένα?

Υ.Γ.: Δεν θα δώσω ακόμα απάντηση. Θέλω να το σκεφτώ λίγο.

Σίγμα

Παρεξηγήσιμος ήρωάς

Αυτές τις μέρες κάθομαι και σκέφτομαι πως εμείς οι άνθρωποι είμαστε ΠΟΛΥ περίεργα όντα.
Υπάρχουν δίαφοροι τύποι ανθρώπων.
Θα έκανα μια προσπάθεια να τους ταξινομήσω αλλά δεν είμαι σε φάση.
Αλλά πότε κάποιος άνθρωπος είναι σωστός απεναντί του;
Και εαν είναι σωστός απεναντί του είναι και απέναντι στους άλλους;

Εαν ΝΑΙ τότε
είναι κομπλέ η φάση για εκείνον γιατί νιώθει πως έκανε σωστά αυτά που ήθελε να κάνει
Όμως οι άλλοι τι στάση κρατούν απεναντί του;
είναι αντιστοιχά σωστοί ή όχι;
Εάν είναι τότε θα είναι πολύ καλή φάση
Εάν όχι τότε υπάρχει απογοήτευση του πρωταγώνιστη της ιστορίας μου και κατ'επέκταση δική μου.

Εάν ΟΧΙ
τότε δεν είναι κομπλέ η φάση γιατί νιώθει άσχημα ή απλώς την βρίσκει γιατί αυτή είναι η φύση του
(Θα μου επιτρέψετε να μιλήσω για τον δικό μου φτιαχτό ήρωα ο οποίος δεν είναι κομπλέ)
Λοιπόν νιώθει πως έχει παίξει πουστιά στους άλλους και έπειτα στον εαυτό του διότι απο την φύση του δεν είναι κακός.
Στην περίπτωση αυτή κατατάσει τον εαυτό του στούς σκάρτους.
Αλλά δεν ξέρω πως να τον κρίνω και λεω κρίνω γιατί εγώ τον έχω φτιάξει οπότε μπορώ να τον κρίνω και σαφώς να τον κάτακρίνω και όλο αυτο με όσο αυστηρά κριτήρια κρίνω πάλι εγω.
Έχω στο μυαλό μου όμως πως παίζουν και οι περιπτώσεις πως και οι άλλοι είναι σωστοι ή οχι σε αυτον.
Είναι η δεν είναι σκάρτος.
Και μια άλλη απορία μου είναι εάν αξίζουν οι άλλοι.
Κάλλιστα θα μπορούσε να έπαιζε η περίπτωση του να ήταν σκάρτοι οι άλλοι εξ'αρχης.
Τελικά δεν μπορώ να καταλήξω κάπου.
Ο ήρωας μου όμως είναι με τις ώρες του και εσείς δεν τον γνωρίζετε όσο εγώ για τον λόγο αυτό σκεφτείτε λίγο παραπάνω μην τον κρίνετε λαθος.

Κάπα

Christmas!

Τα Χριστούγεννα απέχουν πολύ από τώρα, αλλά αυτό δεν έχει να λέει κάτι, γιατί εγώ ήδη έχω δει στολισμένα δέντρα σε καταναλωτικά κέντρα, καθώς επίσης, ΚΑΙ παγοδρόμια ξέμπαρκα.
Έτσι λοιπόν αποφάσισα να τους προλάβω ΟΛΟΥΣ (σχεδόν) και να κάνω σχετική ανάρτηση (ή σχεδόν σχετική, γιατί πιάνει και το πάσχα).

http://vimeo.com/12836360

Εντζόι δε βίντεο. Ιτ ιζ ιν ντιντ ουαν οβ α κάιντ!!

Υ.Γ.: Γιατί πρέπει να σκεφτόμαστε τα Χριστούγεννα σαν κάτι τρομερό και φοβερό? Με πιάνει άγχος ότι πρέπει να είναι τέλεια και να περάσουμε όλοι γαμάτα, αλλά ποτέ δεν γίνεται έτσι και μετά απογοητεύομαι. Τουλάχιστον υπάρχουν τα άπειρα φωτάκια που είναι τρομερά και φοβερά. Ειδικά στην Καλλιθέα. Πανηγύρι.. Αλλά τώρα που το καλοσκέφτομαι, σιγά μην έχουμε φωτάκια αυτά τα Χριστούγεννα.. Όλοι κομμένο ρεύμα θα έχουμε.

Σίγμα

Αναθεωρήσεις

Όταν ήμουν 5 χρονών σκεφτόμουν.. "όταν μεγαλώσω, θα είμαι γαματος" ή "στα 16 μου θα έχω κάνει σεξ" ή "στα 18 θα είμαι πολύ σκληροπυρηνικός τύπος" όπως ακόμα και "στα 21 μου δεν θα έχω κανένα πρόβλημα"..
Παράλληλα με αυτές τις σκέψεις συνυπάρχουν και οι εξείς: "θα γίνω μπαλαρίνα/οδηγός φόρμουλας", "θα είμαι όμορφη σαν πριγκίπισσα/ θα γαμάω 5 μουνιά τη βδομάδα.." καθώς και "όλοι θα με θέλουν και θα είμαι περιζήτητος/η"..

Τελικά φτάνεις στα 16, και δεν έχεις κάνει ακόμα σεξ.. Φτάνεις τα 18 και νιώθεις φλώρος.. αγγίζεις τα 21 και συνειδητοποιείς ότι όσο μεγαλώνεις, τόσο αυξάνονται και τα προβλήματα..
Και ταυτόχρονα, ξέχνάς ότι κάποτε ήθελες να είσαι μπαλαρίνα ή οδηγός φόρμουλας.

Κι αν μέναμε στα 5?
Τι ωραία που θα ταν ε? Ούτε σκοτούρες, ούτε προβληματισμοί.. Ετοιμο φαγητό στο τραπέζι, κάποιος άλλος να σου βάζει τα "πρεπει" σου στο προσκηνείο..

Ναι αλλά.. Δεν θα χες καταφέρει άλλα πράγματα..  Δεν θα χες την ελευθερία του να κάνεις τις δικές σου επιλογές, δεν θα χες ερωτευθεί, δεν θα χες γίνει τύφλα απο το μεθύσι, ούτε θα χες να πεις ιστορίες καφρίλας, που θα έκαναν και τον πιο μείζερο να λυθεί στα γέλια..Δεν θα χες μείνει μόνος..

Και τότε είναι που βλέπεις τους κόπους σου να ανταμίβονται.. Ναι! εκανα μόνος μου φαγητο. Μπορεί τις 5 πρώτες φορές να βγήκε σκατά, αλλά τώρα ξέρω να μαγειρέυω.
Μπορεί να έφαγα τα μούτρα μου επειδή τυφλώθηκα από τον έρωτα, αλλά ήταν δική μου επιλογή, και κανείς δεν μπορεί να μου πει ΄τι ήταν λάθος, γιατί το επέλξα εγώ.
Ναι, έγινα πίτα από τα ακλοόλια, αλλά έχω πέντε παραπάνω ιστορίες να θυμάμαι και να γελάω.

Και που θέλω να καταλήξω? Γουερ ιζ δε πόιντ?
Ιγκο μπουστ!! (ξέρεις μωρε.. μάριο καρτ, που περνας πανω απο κατι πραγματα και σπινταρεις τρελά?)

Μπουστ! ξέρεις πως μπορει να ακουμπήσεις χλοτάπιτα.. αλλά θα έχεις προσπεράσει τον μπροστινό σου (και όταν λέω μπροστινός, εννοώ τον παιδικό σου εαυτό που είχε το πρβάδισμα μέχρι να φας τα πρώτα σου σκατα)

Εντζόι γιορ λαιφ!

(καλα, το αγγλικό  μου με πεθαίνει..)

Σίγμα.

Το πολύ και τα λίγα τους

Χμμ, να λυπηθώ την ανθρωπότητα για το λίγο της;
Να λυπηθώ τους λίγους για το πολύ τους;
Να συγχαρώ αυτούς τους ανθρώπους που το 'χουν;
Να πληγωθώ από αυτούς που δεν έχουν τίποτα όμορφο μέσα τους;
Νομίζω πως τώρα ξέρω.
Θα ΖΗΣΩ γι'αυτούς που μ'αγαπάνε
Θα ΔΕΙΞΩ πως είναι ν'αγαπάνε σε όσους δεν μπορούν
Αλλά θα έχω ΠΑΝΤΑ στο μυαλό μου αυτό που με έμαθες,
Είναι ΑΣΧΗΜΟ να μην ξέρεις κ να μην μπορείς να νιώσεις.
Συγχώρεσε με για το λίγο το δικό σου.
Κάπα

Ηχορύπανση

Λοιπόν, την προηγούμενη βδομάδα είχα την τύχη να παρεβρεθω σε συνέλευση τμήματος του Πολυτεχνείου στην Αθήνα..
Να σημειώσω ότι ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που το κάνω αυτό.
Όση ώρα λοιπόν, εξελισσόταν μπροστά μου το ΧΑΟΣ (το οποίο κατέληξε σε ξυλίκι), λέω στο φίλο μου απο δίπλα "Καλα, μαλάκα, νιώθω ότι είμαι σε ζούγκλα!"

Τον Οκτώβρη του 1835 γεννήθηκε ένας εξαιρετικός τύπος, ο Camille Saint-Saëns, ο οποίος μάγκας αποφάσισε να γράψει μία συμφωνία: "Le carnaval des animaux" (Το Καρναβάλι των Ζώων).
Εν συντομία, στη συμφωνία του αυτή, αντιστοιχεί ένα μουσικό κομμάτι σε κάθε ζώο.
http://www.youtube.com/watch?v=hjaBGAfWGSU

Έχοντας τον Camille στο πίσω μέρος του μυαλού μου, γυρνάω τώρα στο πρώτο θέμα...
Προσπάθησα να φανταστώ σε τι μουσικά πλαίσια θα ταίριαζε αυτό το "καρναβάλι" της προηγούμενης βδομάδας, αυτή η φιέστα αλληλεγγύης, κατανόησης και συναδελφοσύνης ("συνάδελφοι" μη χέσω).

Κλαρίνα?
http://www.youtube.com/watch?v=xMB22Ccqyek
ντεθ μεταλ?
http://www.youtube.com/watch?v=ZPRt6Tt6RyM
Ελληνικό πανκ?
http://www.youtube.com/watch?v=QYDD0HPjMK4&feature=related

Νομίζω οτι το βρήκα..
http://www.youtube.com/watch?v=H-Cf4klD1TE&feature=related

Αλλά αυτό που ταιριάζει καλύτερα, και έρχεται να "δέσει" με το κλίμα των συνελεύσεων στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι το παρακάτω!! Και το λέω με σιγουριά!
http://www.youtube.com/watch?v=VUi0CSibmqM&feature=related

Εντζόι!!!

Σίγμα

Περίεργα πράγματα

Χριστέ μου,
σας εχει τύχει ποτέ να σκέφτεστε κάτι ωραίο για να σας πάρει ο ύπνος
και μετά απο 3 ώρες που έπρεπε κανονίκα να ξύπνησετε να καταλαβαίνετε πως δεν κοιμηθηκατε;
Πόσο έντονες παίζει να ήταν οι σκέψεις;
Ποπο φρίκη έφαγα.
Πακέτο αδερφέ μου.
Αλλά δεν μας χαλάει αυτό που σκεφτόμουν ήταν πολύ ωραίο κ είχα πολύ καίρο να σκεφτώ ή να νιώσω τρυφερά.
Ευχαριστώ :D
Καλημέρες ^^
Κάπα

Πότε ένας άνθρωπος θεωρείται μαλάκας στις μέρες μας

Πλέον το να νοιάζεσαι για έναν άνθρωπο παραβλέποντας συμπεριφορές προηγούμενες και να είσαι εκεί είναι μαλακία. Καλώς τον μαλάκα.
Το να σκεφτείς κάποιον ο οποίος δεν έχει κάνει κάτι για σένα.Που χάθηκες μαλάκα.
Το να βοηθήσεις έναν άνθρωπο σχετικά ξένο για σένα.Μα πολύ μαλάκας αδερφάκι μου.
Λοιπόν εάν ο κόσμος είναι τόσο ανούσιος  και περιμένεις να με πιάσεις μαλάκα εμένα και ανθρώπο με ίδιες συμπεριφορές, σου έχω νέα.Μην φας μαλάκα
Και ξέρεις γιατί; Εγώ κάθε βράδυ είμαι ήσυχος ότι δεν έπαιξα μαλακία σε κανέναν και θα έρθει η στιγμή που θα πήξει το μυαλουδάκι σου και δεν θα είναι κανείς από τους μαλάκες του τότε.
Αλλά θα είμαι εγώ εκεί για να δω το που κατέληξες και να βγάλω το πόρισμα μου εάν τελικά άξιζαν τα χρόνια ενός καλού μαλάκα.

 

'Ασε μην σκεφτείς να πας.
Σε πρόλαβε 'αλλος πιο αληθινός και με διαφορά καλύτερος από εσένα











Καλημέρα στους " έξυπνους" 


Κάπα

Ο παρεξηγημένος Kadoo

Το να ζεις σε μια παράλληλη διάσταση με τον Kadoo δεν είναι κακό
Κακό είναι να ζεις σε ενα παράλληλο σύμπαν με τον Τζακ η ακρίδα και την Μάγια η μέλισσα.
Εαν ζεις όμως στον ίδιο πλανήτη με εμένα θα σου βγει σε κακό.
Έλα κόσμε μου ακολούθα στον δρόμο του Franklin (της χελώνας εννοώ μην παρεξηγηθούμε)
και ορμά στις κακές δυνάμεις του σύμπαντος
Κάπα

How to be immortal

i.imgur.com

Είμαι εγωιστής, αλλά όχι για κακό.

Και ήταν τότε οι στιγμές, που δεν είχα να ελπίζω. Γιατί ότι ήλπιζα και ευχήθηκα, το είχα.
Δεν μετανιώνω. Όχι, δεν μετανιώνω για τίποτε.

Μονάχα ελπίζω πλέον.

Σίγμα

Έτσι, αυθόρμητα..

Και προσπαθείς.. Γενικότερα προσπαθείς. Και δεν βλέπεις αποτελέσματα.
Δεν βλέπεις ότι η προσπάθειά σου αναγνωρίζεται.

Και έρχεται η στιγμή, μετά από πολύ καιρό, και βλέπεις τι έχεις καταφέρει.
Κανονικά, θα έπρεπε να ήσουν ευγνώμον που ανταμήβεσαι.

Αλλά δεν το απολαμβάνεις.. Και αναρωτίεσαι αν φταις εσύ ή αν κάτι έγινε λάθος στην πορεία.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι, ζήσε το. Ζήσε το όπως σου κάτσει, και όταν περάσει αυτό, θα ξέρεις πολύ καλά μετά. Αλλά αν είσαι με αναστολές όλη την ώρα, δεν νομίζω ότι θα καταλάβεις και πολλά.

Έτσι κι αλλιώς, σήμερα, γύρω στις 5 τα ξημερώματα, ένας μπάρμαν μου πε πως τον αυθορμητισμό τον μαθαίνεις..
Ε, κι εγώ λέω, άσ' το να γίνει. Κι έτσι θα το μάθεις. Αν δεν κάνεις τίποτα, και μείνεις άπραγος, τι θα χεις καταφέρει?

Δικαίωση.

Ένα απ΄τα πιο κλισέ λόγια είναι "όταν κάτι το θες πολύ, γίνεται".
Μαλάκα ισχύει!!

Πέρα από κει όμως, αυτό που θέλω να επισημάνω είναι ότι αυτό δεν σου λύνει τα χέρια.
Μετά πρέπει να σαι προσεκτικός και να προσπαθήσεις λίγο, για να του δώσεις την αξία που του αρμόζει.
Γιατί έτσι όπως ήρθε, τόσο εύκολα μπορεί και να σου φύγει. Όπως η κλανιά. (χαχαχα)

Σίγμα

Και δηλαδή?

Είσαι εσύ? ή είσαι κάποιος άλλος?

Και όταν λες, ότι δεν παίζει να είμαι εγώ αυτός που βλέπω ότι γίνομαι, τότε τι κάνεις?
Και όταν αλλάζεις, με βάση τι αλλάζεις? Βάση των εμπειριών σου? Βάση των αναγκών σου, των συναισθημάτων σου, των αποθημένων σου?
Και αν αλλάζεις βάση κάποιου άλλου? Αυτό γίνεται μία φορά? Ή παραπάνω..?

Και αν αλλάζεις βάση άλλον, τότε.. πόσους εαυτούς έχεις?
Έναν για τον κάθε άνθρωπο που στιγμάτίζει τη ζωή σου?
Και πες ότι ισχύει αυτό. Γενικότερα, δέχομαι ότι ισχύει: διαφορετική επικοινωνία έχεις με διαφορετικές προσωπικότητες, άρα και διαφορετικές αλήθειες του εαυτού σου προβάλεις.

Όμως, όταν περνάς τη διαχωριστική γραμμή? όταν περνάς αυτά τα νοητά όρια που ορίζουν το δικό σου στοιχείο? Τότε τι?

Ένας φύλακας άγγελος μου πε πως αυτο το καινούριο δημιούργημα, αυτό που φτιάχνεται στο πέρασμα από το δικό σου εγώ στου άλλου, ότι κι αυτό είναι δικό σου..
Και δεν μπορείς να το αρνηθείς..
Μπορείς μονάχα να το δεχτείς. Και στην πορεία, θα σε δεχτεί κι αυτό και θα σταματήσει να σου πηγαίνει κόντρα..

"Να ξέρεις, πως σου χρωστάω πολλά. Να ξέρεις πως σε βλέπω σαν κομμάτι δικό μου.
Σε ευχριστώ, σε ακούω και σε νοιάζομαι."

Σίγμα

It's too quiet

Kάπα

Ένα από τα πιο αστεία πράγματα που έχω διαβάσει ποτέ.

Απλά ο τύπος πρέπει να είναι εντελώς παλαβός..

Σίγμα

Τι κάνεις όταν οι πάντες και τα πάντα έχουν στραφεί εναντίον σου?

Α. Στρίβεις το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, σκίβεις το κεφάλι και δέχεσαι την οποιαδήποτε καταπίεση σου προκαλεί το περιβάλλον.
Βυθίζεσαι στη σιωπή σου και νιώθεις το μέσα σου να σιγοβράζει.

Β. Τους γράφεις όλους στον πούτσο σου και κάνεις ότι σου καυλώνει.

Γ. Το δέχεσαι με τον τρόπο σου για μία μέρα, και την επόμενη ξυπνάς χωρίς πολλές σκέψεις στο μυαλό. Πέρα από τον απολαυστικό φρέντο που θα πιείς
και το πρώτο τσιγάρο της ημέρας που θα τον συνοδέψει. Ετοιμάζεσαι για τη βόλτα σου, και κάνεις την παραδοχή ότι με κάθε σου βήμα, θα αφήνεις πίσω
κάθε καταπιεστική σκέψη. Χαλάρωσε εν ολίγης.
Γιατί φίλε μου, και καλέ μου σύντροφε, δεν έχεις να χάσεις τίποτα άλλο πια. Και στην τελική, θα έχεις μία και μόνο ευκαιρία να κάνεις βόλτα την συγκερημένη μέρα της ζωής σου, στο συγκεκρημένο μέρος, με την συγκεκρημένη παρέα.

...............................................................................................................................................................

Εάν διάλεξες το Α. τότε ξαναδιάβεσαι δυο τρεις φορές ακόμα το Γ.
Εάν διάλεξες το Β. Τότε ή είσαι μαλάκας, ή απλά είσαι μόνος. Πραγματικά μόνος.
Εάν διάλεξες το Γ. τότε πλιζ κάνε ένα σχόλιο απο κάτω. Πραγματικά θα με ενδιέφερες.

Σίγμα

Ειμαι κλαψομουνης και γουστάρω

Σου φταίνε όλα? Δεν μπορεις να τα βρεις με την παρτη σου?
Κάθεσαι και κλαίγεσαι με το πως στα χει φαιρει η γαμημενη η μοιρα?
Κι εγω.. Νιώθω μαλάκας όμως όταν το κάνω.. Ορίστε λοιπον μερικά απλα βηματάκια, για να αλλάξεί λίγο αυτή η ιστορία, γιατι έχει αρχίσει και μου τη βαράει στα νεύρα.

1. Σκέψου, ότι δεν έισαι ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος που ζει αυτα που ζει. Η ζωή κάνει κύκλους, και αν νομίζεις ότι σε σένα τυχαίνουν πράγματα που δεν έχουν συμβεί σε άλλους, τότε είσαι πολύ μαλάκας και εγωιστής..
2. Σκέψου επίσης, ότι ΠΑΝΤΑ υπάρχουν και χειρότερα.. Να λες πάλι καλά που ζεις ότι ζεις, στο βαθμό που το ζεις.. Φαντάσου να ζούσες τα ίδια, και ταυτόχρονα να είχες και κόψημο, και να ταν κάποιος άλλος στην τουαλέτα.. δεν το θες! να λες πάλι καλα..
3. Μίλα σε κάποιον.. Μα καλά.. τι λεω..? ήδη το χεις κάνει.. ήδη έχεις κλαψομουνιάσει και το χεις παίξει θύμα..οπότε, καλύτερα, πάνε μπροστά στον καθρεύτη, μαζι με ένα μαγνητοφωνάκι, και άρχησε να τα λες.. Μετά πάτα play και άκου τις μαλακίες που τσαμπουνάς.. Θα βάλεις τα γέλια, είμαι σίγουρος..
4. Κάνε πράγματα.. Την ώρα που σου ρχεται να κλαφτείς, σήκω και κάνε κάτι. Πλύνε τα πιάτα, κάνε μια βόλτα, κάνε κουτσό, ρήξε μια βουτιά στη θάλασσα.. όταν κάνεις ότι είναι να κάνεις, ξαναφέρε στο νου σου αυτα που σκέφτηκες. Εάν σου φαίνονται όλα ίδια και απαράλαχτα, ξαναρήξε μια βουτιά, μέχρι να σκεφτείς κάτι διαφορετικό. Στην τελική, εάν δεν σου ρθει καμία καινουρια σκέψη, θα χεις ανέβει λέβελ στις βουτιές.. Κάτι είναι κι αυτό.
5. Κυρίως, σκέψου, ότι με το να κλαίγεσαι δεν καιρδίζεις τίποτα. Εάν δεν πάρεις πρωτοβουλία, να αλλάξεις τα πράγματα, θα αναμασάς μονίμως τα ίδια σου τα σκατά. Τέλεια?


Βέβαια, όλα είναι θέμα επιλογών. Εάν γουστάρεις που κλαίγεσαι, κάντο. Απλά από ένα σημείο και έπιτα, κανένας δεν θα σε παίρνει στα σοβαρά. Γιατί όλο θα μένεις στα λόγια. Και ξέρεις τι? Ωραία τα λόγια..  αλλά ένα καυλί δεν χύνει αν του μιλάς όμορφα.. (χυδεότητες πρωινιάτικο.. δεν με αντέχω!)

Σίγμα

Το καλύτερο γαμήσι του κόσμου.

Βεβαίως. Το είχα πριν μερικά λεπτά..
Μιλάμε για μεγέθη υπερτεράστια, που τα βλέπεις και τρομάζεις..
Που σου κάνουν την σούφρα κρεμαστάρι και την βλέπεις να φτάνει στο γόνατο.
Και χρειάζεσαι μπάλωμα μετά γιατί η αιμοραγία είναι ακατάπαυστη..

Και να ταν μονάχα αυτό.. θα έλεγα γαμω.
Αλλά όχι. Είναι και το γαμημένο το μαχαίρι που στο χουν καρφώσει πισόπλατα, και για κάποιο λόγο έχει μείνει ακόμα στη πλάτη σου.
Και ερχέται ο άλλός, και ενώ σε έχει πάει πίπα κώλο, λεει, "ας το στρίψω κι αλλο λίγο το γαμημένο μεσ΄στην σάρκα σου. Ας σου ξήσω την πλυγή.. Έτσι, για να γουστάρεις, ας πουμε."

Δεν θέλω να μείνω εκεί άλλο. Σε χαιρετώ. Delete.

Σίγμα

Υ.Γ.: Εάν λες ότι θες να κάνεις κάτι, κάνε το. Μη λες άλλα και κάνεις άλλα. Τα χουμε ξαναπει αυτά άλλωστε σε άλλη ανάρτηση.

Που σε ρε Σίγμα;

Πόσο τέλειο εάναι να ξυπνας με όρεξη;
Έχεις κλείσει ένα 8ωρο υ πνάκο βράδυ και στο όνειρο σου πριν ξυπνήσεις ακούς μουσικές και όμορφες μελωδίες.
Οι ακτίνες του ήλιου στο δωμάτιο το κάνουν φωτεινό ο ανεμιστήρας δροσερά και το κελαίδισμα των πουλιών εγγυάται την όμορφη μέρα.
Το ποιό τέλειο είναι ότι παραγγέλνεις και την καφεδάρα σου και όλα είναι κομπλέ
Εεε και μετά κάθεσαι στο Pc  σου και απολαμβάνεις την ζωή περιμένοντας τον κολλητό να μπει και να τον καλημερίσεις.

Εκδοχές απόρριψη και επανεξέταση

Τελικά τι μας ενδιαφέρει πραγματικά και τι είναι θέμα της κοινωνίας.
Η μάλλον πως θα μας χαρακτηρίσει ο κόσμος και πως θα μας κρίνει.
Για να σκεφτώ...
Όπα... εγώ που είμαι σε όλα αυτά. Η πάρτη μου ρε παιδί μου ο εαυτός μου.
Χμμμ... ναι όμως αυτά που θέλω να κάνω μπορεί να επηρεάζουν και τους άλλους.
Οπότε θα κάνω ότι θέλω σε ότι αφορά μόνο εμένα.
Εάν άθελα μου επηρεάζω και τους άλλους;
Περίπλοκη φάση, Θα μπορούσα αρχικά να τα αφήσω όλα ως έχουν και τα βλέπω άλλη φορά.
Βολέυει αλλά κρεμάει αυτούς που μπλέκονται. Να είμαι ξεκάθαρος; Λίγο δύσκολο αλλά αν το καταφέρω δεν γίνεται αποδεκτό.
Να μην συναναστρέφομαι με ανθρώπους οπότε να μην τους μπλέκω;
Μπαα δεν με ψήνει.
Άρα τι;
Και γιατί να σκέφτομαι τους άλλους ενώ εκείνοι συνήθως κάνουν ότι θέλουν;
Εμμμ....
Α ναι ίσως γιατί να γουστάρω να είμαι μαλάκας( με βάση προηγούμενη ανάρτηση)
Και καλός σας βρήκα αλλά πείτε μου ο κάθένας πως θέλει να του φερθώ γιατί στην προσπάθεια μου θα παραφερθώ και θα παρεξηγηθώ από εσάς. Μα κάτσε πάλι καταλήγω στην αρχή....
Μαλακία πέχτυκε θαρρώ.
Τελικά αν σκεφτώ τον εαυτό μου είμαι παρτάκιας.
Αν σκεφτώ τους άλλους είμαι μαλάκας.
Εάν κάνω και τα δυο και βρω το όριο τι είμαι;
Άνθρωπος μια φορά δεν είμαι.
Οπότε βάζω άκυρο και επανεξετάζω
Πολλές καλημέρες.
Κάπα

Και κάτι επίκαιρο..

http://www.youtube.com/watch?v=q9x7o9O8A6A&feature=feedlik

Σίγμα

Ισως και η πιο σημαντική ανάρτηση σε αυτό το blog

Μετά από πολύ σκέψη, περισυλλογή και κυρίως μετά από συζήτηση, κατέληξα σε μια σειρά πολύ σημαντικών συμπερασμάτων...
1ον. Πρέπει να υπάρχουν περισσότεροι παγωτατζίδες.
2ον. Θα ήταν καλύτερα τα πράγματα εάν το παγωτό ανέβαινε μερικά λέβελ ποιότητας σε όλα τα παγωτατζίδικα.
3ον. Νομίζω ότι δεν θα έπρεπε να πληρώνουμε για να φάμε παγωτό. Ίσως να υπήρχε κάποιο περιοριστικό μέτρο, τύπου: "5 παγωτά την ημέρα μόνο" ή "μπορείς να φας τη μέρα το 20% του βαρους σου σε παγωτο. Παραπάνω απαγορεύεται". Ισως και όχι. θα ήταν άδικο για μερικούς.

Για να αποδειχθεί το τρίτο συμπέρασμα, μπορεί να υλοποιηθεί το παρακάτω πείραμα:
Πρώτη φάση: Ένας φωτογράφος, μια φωτογραφική σε παγωτατζίδικο τύπου Δωδόνη, για μία ολόκληρη μέρα, να τραβάει τους ανθρώπους όταν παίρνουν το παγωτό το οποίο βέβαια, μετα πληρώνουν (ακριβά).

Δεύτερη φάση: Ένας φωτογράφος, μια φωτογραφική σε φορτηγό-παγωτατζίδικο να τραβάει όλη μέρα τους ανθρώπους που παίρνουν δωρεάν το παγωτό! (το φορτηγάκι κατα προτίμηση σε κάποια πλατεία ή κάτι τέτοιο).

Τρίτη φάση: Σύγκριση φωτογραφιών!! Η περίπτωση διανομής παγωτού που έχει τα περισσότερα χαμόγελα, νικάει.

Υ.Γ. εάν τελικά γίνουν τα παγωτά δωρεάν για όλους, τότε θα πρέπει οι παγωτατζίδες να έχουν πρόσβαση σε προϊόντα και υπηρεσίες χωρίς χρέωση. Εγώ δεν έχω πρόβλημα με αυτό πάντως... Δωρεάν Παγωτοοο!!!

Υ.Γ.2: Νομίζω ότι το παιδάκι στη φωτό, είναι ερωτευμένο με το παγωτό του..
Φανταστήτε να του έλεγαν ότι μπορεί να φάει όσο θέλει..








Σίγμα

Θέσεις, φώτα, πάμε .

Άνοιξα τα μάτια μου,
το δωμάτιο ήταν φωτεινό και η φρεσκάδα του πρωινού  μου επιβεβαίωνε πως η νέα μου μέρα ξεκινάει.
Βλέπω την ώρα: Οοο είναι νωρίς ακόμα, μπορώ να φτιάξω καφέ να βγω στο μπαλκόνι μου να κάνω ένα τσιγάρο και όμορφα να ξεκινήσω να ετοιμάζομαι.
Πολλά χρώματα και το ο χορός των ηλιαχτίδων ανάμεσα απο τα φύλλα δίνουν ρυθμό στο νέο μου ξεκίνημα για την ημέρα μου.
Οι άνθρωποι κακόκεφοι αλλά με μια καλημέρα χαμογελούν.
Το σκηνικό έτοιμο,οι ηθοποιοί στις θέσεις τους, τα φώτα αναμένα και η αυλαία ανοίγει.
''Καλημέρα σας όμορφες ημέρες μου, προηγούμενες, σημερινή και επόμενες.
Χαίρομαι που με τιμάτε με την παρουσία σας.''
Μια ευγενική υπόκλιση 
Και το έργο μόλις ξεκίνησε.

Κάπα

Πειράματα

Νομίζεις πως τα ξέρεις όλα ε?
Να σου πω ένα μυστικό?

Δεν θέλω να στην χαλάσω ρε φίλε.. αλλα.. Δεν ξέρεις τίποτα.

Γι' αυτό είσαι εδώ εξάλλου.
Μην τρομάζεις με την άγνοιά σου. Υπάρουν τρόποι να μάθεις.

Μαθαίνεις κάθε μέρα κι από κάτι.
Πόση ώρα πρέπει να βράζεις το ρύζι για παράδειγμα, για να μη σου γίνει λαπάς.
Ή πόσα ποτά αντέχει το στομάχι σου μέχρι να γίνεις κόκκαλο.
Πώς φλερτάρεις και πως ανταποκρίνεσαι σε φλερτ.

Μαθαίνεις πως να μιλάς σε ανθρώπους και να κάνεις καινούριες παρέες.
Μαθαίνεις να ακούς τον εαυτό σου και τι σου λεει.
Μαθαίνεις να δίνεσαι και να αγαπάς.

Μαθαίνεις..

Και μετά ξέρεις ποιον θα βάλεις μέσα στην καρδιά σου.
Θα ξέρεις ποιούς να ευγνωμονείς και να ευχαριστείς.
Θα ξέρεις πότε να ανοίγεις το στόμα σου, σε ποιον και γιατί.
Θα ξέρεις να ακούς τον άλλον, και να βλέπεις τα πράγματα λίγο έξω απο τη φούσκα του δικού σου μοναδικού κόσμου.
Θα ξέρεις να λες συγνώμη, και να το εννοείς.

Θα ξέρεις ποιοι είναι οι φίλοι σου και ποιοι οι εχθροί σου.

Πειράματα κάνεις ουσιαστικά.. Δοκιμή, επαλήθευση, δοκιμή επαλήθευση, δοκιμή, επαλήθευση..

Καμιά φορά, η δοκιμή μπορεί να σου κοστίσει παραπάνω απ' ότι πίστευες..
Και να σε πειράξει.

Δεν πειράζει. Θα μαθεις καλύτερα τότε.

Εγώ αυτό που έμαθα αυτή τη μέρα, είναι ότι δεν μου αρέσει να είμαι αρχίδι.
Εσύ τι έμαθες?

Υ.Γ.: Έμαθα και πότε το συγνώμη μου είναι αληθινό.

Σίγμα

Όνειρο ήταν;

Λοίπον άκου:
Φαντάζομαι ότι μια σου χαλαρή μέρα έχει ως εξής...
Ξυπνάς με την άνεση σου αράζεις στο σπίτι αρχικά να φτιάξεις τον καφέ σου και να κάτσεις να κάνεις ότι θες. Εαν θέλεις να μπει καθαρός και δροσερός αέρας συνοδευόμενος από το φως ανοίγεις και το παράθυρο σου. Έπειτα ψήνεσαι να λιώσεις λίγο ακόμα πριν μπεις για ένα μπάνιο. Οι ώρες περνούν.
Εσύ έτοιμος κονιόρδος με όρεξη να βγεις να συναντίσεις άτομα να πεις μια μαλακία να το ευχαριστηθείς.
Και η μέρα σου πραγματικά κυλάει ήρεμα χαλαρά και ευχάριστα.
Αλλά η γνησιότητα του χαρακτήρα σου δεν σε αφήνει να το χαρείς....
Και όλο αυτό για σένα σου φάνηκε ηλίθιο.
Βρε κάλε μου είσαι ελεύθερος, μπορείς να κάνεις ότι θελήσεις. Όμως δεν είναι έτσι ε;
Εσύ πάντα θα είσαι ένα πιστό αντίγραφο ασπρόμαυρο και θωλομένο άπο τις επιρεασμένες σου πεποιθήσεις.
ΜΟΛΙΣ ΕΠΑΙΞΕΣ ΚΑΙ ΕΧΑΣΕΣ.....
Οοοο πάει άλλη μια μέρα απο την ζωή σου, ίσως και χρόνος.
Αλλά δεν θα σε λυπηθώ. Συγχώρεσε με για την ασέβια μου σε εσένα τέλειο ανθρώπινο δημιούργημα που από την ώρα που θα γεννηθείς φόβάσαι μήπως πεθάνεις νέος. Σαν γνήσιως ''μοναδικός'' θεωρείς ότι πεθαίνεις νέος και είχες τόσα πολλά να προσφαίρεις σε αύτη την κοινωνία.
Κρίμα γιατί αν είσαι αυτό που περιγράφω πιο πάνω εχούν έρθει ήδη χίλλιαδες πιστά αντίγραφα σου πανέτοιμα να σε αντικαταστήσουν.
Εχείς κάτι να νιώσεις ευτυχισμένος εκείνο το τελεύταιο λεπτό;
Έχεις κάτι που μόνο εσύ έχεις βρει και σε κάνει μοναδικό;
Ωπ, ήταν ένα κακό όνειρο... Είσαι ζωντανός.
Ζήσε...

Κάπα

Ποιός είναι ο μαλακας?

Γαμώ τους πούστιδες που σου την κάνουν πισόπλατα!
Ενώ εσύ έχεις υπάρξει σωστός απέναντί τους..
Ρε παιδί μου, θες να είσαι παρτάκιας? Μεγεια σου με χαρα σου.. Πεσ' το μου όμως.. να το ξέρω! Μη μου ρθει διπλή η κεραμίδα στο σκάλπ!
Και ρε γαμώτη μου.. ελπίζεις.. και λες: "ΔΕν είναι δυναμόν! αποκλίεται να υπάρχουν τέτοιοι καριόλιδες!"
Και επιδή το λες αυτό, συνεχίζεις και είσαι σωστός και πιστός στους ηθικούς σου φραγμούς.
Και αν κάνεις ποτέ εσύ καμια μαλακία σε άλλον, θα κάνεις μετά την επιλογή να υποστείς τις συνέπειες των πράξεών σου.
Εάν κάνεις μαλακία, θα συζήσεις συγνώμη. Θα είσαι εκεί, να φας τα δικά σου τα σκατα στη μούρη..

Αλλα ρε φίλε μου! Δείξε έλεος! δεν θέλω να φάω ΚΑΙ τα δικά σου τα σκατα..

Ρε.. Μην είσαι έτσι. Μην είσαι δηλός.
Ξεκαθάριζε τη θέση σου. Μίλα..
Και αν είναι να πεις συγνώμη, πες την!
Εάν είναι να πεις ευχαριστώ, πες το και αυτό!
Να εκτιμάς! Να εκτιμάς αυτό που σου δίνεται.. Και να το δείχνεις.

Κουράστηκα να ελπίζω..

ΥΓ: και αν η ανθρωπιά και η καλοσύνη με χαρακτηρίζει μαλάκα, τότε γουστάρω να είμαι μαλάκας. Και με μι κεφαλαίο.

Σίγμα

Τα χαμόγελα επιστρέφουν

Κι αν όχι τώρα..
Κάποια άλλη στιγμή.. Σίγουρα
http://www.youtube.com/watch?v=U6tV11acSRk

Σι για

Σίγμα

Αντέχεις?

Και στο τέλος είσαι εσύ..
Μόνος σου.
Εσύ και οι δαίμονες σου. Που όσο κι αν προσπαθήσεις, δεν θα τους ξεφύγεις ποτε..

Μόνο αν τους αντιμετωπίσεις καταμέτωπο. Κι αυτό θέλει πολλά αρχίδια.
Πολλά αρχίδια, εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, και ένα μάτσο τύχη.
και μπορούν να πάρουν πολλές μορφές αυτοί οι δαίμονες..
Γι αυτό και σου ξεφεύγουν.
Κι όταν κάνουν εμφάνιση ξανα, βλέπεις ότι θες κι άλλα ευφόδια, και ότι δεν είσαι έτοιμος..
Ναι αλλά αν το πας έτσι, δεν θα σαι ποτέ έτοιμος.

Φοβάσαι.
Τι φοβάσαι? Τι θα γίνει? Τι θα αλλάξει?
Θα μείνεις μόνος σου? Αφου μόνος σου είσαι..
Θα πληγωθείς? Μα είσαι ήδη πληγωμένος..

Τότε τι?
Ίσως, να σου αρέσει να πονάς. ή απλά να έχεις κάτι να παλεύεις.
Να ξέρεις ότι κάτι πρέπει να λύσεις.
Γιατι εάν το λύσεις, τότε, τι θα χεις να περιμένεις?
Εάν το λύσεις, δε θα χρειαστεί να ξαναδείξεις ότι είσαι πολεμιστής.

Ή απλα θα αγαπήσεις τον εαυτό σου..
Αυτό?
Το αντέχεις?

Σίγμα

''Ευγνώμων''

Απάντησε μου λίγο γιατί δεν εκτιμάς ότι σου δίνετε;
Γιατί τα θεωρείς όλα δεδομένα και χάνεις την αξία τους
Και αν αύριο δεν είναι τίποτα εκεί τότε τι;
Μετανοιόνεις και καταλαβαίνεις πόσο λάθος ησούν όχι μόνο τώρα αλλά σε όλη σου την ζωή.
Μαλακία. Έχασες όλα τα ωραία. Ρε συ πρέπει να καταλάβουμε πως δεν είναι όλοι για μας.
Στην χαλάω  το ξέρω , αλλά κάπως έτσι έχουν τα πράγματα.
Παρτάκιααα, ξύπνα βγες απο τα ζεστά και σίγουρα παπλώματακια σου και βγες λίγο να δεις τι παίζει.
Μην περιμένεις να τελειώσουν όλα και εκεί να μετανοιόνεις και να εκτιμάς τα πάντα.
Κάνε την διαφορά.
Αν σου πω : Κάντω σε καλό θα σου βγει, θα επωφελήθεις.
Καλύτερα τώρα; Τωρα ο εγωισμός σου, σου επιτρέπει  να το σκεφτείς;
Ο καλός δεν είναι μαλάκας. Έχει το θάρρος να ζει και να είναι αληθινός. Ο μαλάκας είσαι εσυ κύριε δήθεν. Κανέις άλλος...
Μόνο εσύ...

Κάπα

Βαριέσαι ε;

Είναι βράδυ, κλασίκος τύπος  εσύ δεν κοιμάσαι...
Και λες '' Τι να κάνω;''
1. fb μπήκα. Τι να μου πουν και αυτοί από τισ ηλίθιες ζωές τους;
2. msn δεν είναι κανείς.Ε τους μαλάκες κοιμούνται απο τώρα
3. Η σάπια τηλεόραση με το βραδινό πρόγραμμα δεν έχει τίποτα.
4. Μα καλά ο κολλητός που είναι; Νώρις για να κοιμάτε. Θα τα πίνει κάπου
5. Βαριέσαι να παίξεις με τον ιντερνετικό χαρακτήρα σου γιατί πρέπει να ασχοληθείς ώρα και να ξεκινήσεις το κάψιμο στις 4 δεν πολύ λέει.
6. Ρε λες να διαβάσω για εξεταστική; το ίδιο δευτερόλεπτο το έχεις ξεχάσει.
Καταλαβαίνεις οτι έχεις πήξει στην μαλακία σου.
Αλλά επειδή βαριέσαι να βαριέσαι πας και την κοβείς για ύπνο.
Άντε ας πάμε μαζί για να μην νιώθουμε μοναξιές.
Καληνύχτες μας

Υ.Γ. Μην δεις στο ονειρό σου κάτι γαμάτο γιατί και αύριο έτσι θα είναι και θα ξενερώσεις. Στο λέω απο εμπειρία.

Κάπα

Καλήμερα μου

Ήσουν πάντα εδω καλέ μου φίλε , κακέ μου εαυτε.
Συγχώρεσε με που ντρεπόμουν για σένα και δεν σε φανέρωνα.
Έλα κάτσε εδώ κοντά μου, έχουμε καιρό να τα πούμε.
Να είσαι ελαστικός κριτής μου και με τις καλοσύνες μου να είσαι καλός
γιατί με τις κακιές μου έχουν έχθρα.
Καλημέρα ολοκληρομένε μου εαυτέ

Κάπα

Καταλάθος σκέφτηκες και εσυ τελικά

Έχεις παρατηρήσει ποτέ πως μέσα στις σκέψεις σου υπάρχει ΠΑΝΤΑ ένα ''εάν''
σχεδόν σε κάθε σου συλλογισμό.
Μεγάλη μαλακία.
Και ρε 'συ κατανοητό να λέμε: ''εάν  αυτό ήταν έτσι, ναί αλλά αν αυτό ήταν αλλιώς;
Ρε γαμώτο σκέφτομαι και λέω μακάρι να μπορούσα να δω όλες τις πιθανές εκβάσεις και να αποφασίσω.
Αλλά αυτά τα περιθώρια δεν τα έχουμε. Γιατί όμως καθόμαστε και αναλωνόμαστε στην σκέψη του
ΕΑΝ ΗΤΑΝ ΑΛΛΙΩΣ: σε τελική ανάλυση εμείς αποφασίσαμε να είναι έτσι. Άρα ερχόμαστε αντιμέτωποι με τους ίδιους μας τους εαυτούς.
Εάν καταφέρναμε να συμβαδίσουμε πως θα ήταν άραγε;


Μάλλον θα ήταν αλλιώς.


Κάπα

Αναπάντεχες εκπλήξεις

Ξαφνιάζεσαι! Εκεί που δεν το περιμένεις.. Γιατί βλέπεις..

Η κλασική φάση: Έχεις πήξει από διάβασμα, εργασίες και από τη σχολή. Είσαι σε μία κατάσταση αναμονής και εγρήγορσης ταυτόχρονα. Αναμονής, γιατί έχεις βάλει τις δικές σου προσωπικές σκέψεις στο "περίμενε", και εγρήγορσης γιατί καλείσαι να βγάλεις εις πέρας αναγκαστηκά τις υποχρεώσεις σου.
Και στο ενδιάμεσο, θέματα που έχεις αφήσει να υπάρχουν, κάνουν εμφάνιση μέσα στο κεφάλι σου και σου θυμίζουν ότι υπάρχουν.
Τέλεια. Άρα είσαι σε μία συνεχή προσπάθεια να μείνεις στη επιφάνεια του νερού, κι ας είναι βουλωμένο το ένα σου ρουθούνι.. Γαμάουα!

Όμως βρε μαλάκα μου, έτσι, ξεχνάς.. Ξεχνάς τα μικρά πράγματα. Αυτά που τελικά έχουν παραπάνω νόημα απ' ότι νομίζεις και μπορούν να σε ελαφρύνουν.. Αδιαφορείς και βουλιάζεις.
Ξεχνάς να δεις τον ήλιο το πρωί, και να παρατηρήσεις ότι η σημερινή μέρα είναι πιο ηλιόλουστη από την προηγούμενη..
Ξεχνάς να απολαύσεις κάθε μπουκιά του φαγητού σου..
Ξεχνάς να απορροφηθείς, έστω και για λίγο, στην τελετουργία καθε σου ξυπνήματος (πόσους κόκκους καφέ ακριβώς θα βάλω στον καφέ μου για να έχει την τέλεια γεύση?).
Ξεχνάς ότι υπάρχουν άνθρωποι που σε έχουν δει να λάμπεις.. Που σε έχουν δει να απολαμβάνεις κάθε τι!
Ξεχνάς ότι είσαι κι εσύ μια ανάσα για άλλους ανθρώπους, και πως με μικρές κινήσεις μπορείς να τους φτιάξεις τη μέρα!
Κι όταν δεις το αποτέλεσμα της κίνησής σου, παίρνεις τόση χαρά..
Δείχνε το ενδιαφέρον σου. Κι ας μην το δουν πολύ. Φτιάξε ένα καφέ για το φίλο σου λίγο πριν ξυπνήσει. Στείλε ένα μήνυμα σε κάποιον που είναι μακριά. Πες στον άλλον, ότι είναι πολύ όμορφος σήμερα.
Κι ας μην το δουν πολύ.. Κάποιος όμως θα το παρατηρήσει.. Και θα κάνει κι αυτός για σένα κάτι.. Και τότε θα δεις!

Τζαστ τσεκ ιτ!

Υ.Γ.: ένα ευχαριστώ στην έμπνευση

Σίγμα

Συζήτηση ανθρώπου και μαϊμους

θεωρείς πως είχες άσχημη μέρα;
Αν πεις σε κάποιον άλλον την μέρα σου κατά 80% θα σου πει:
''Έλα ρε εντάξει δεν έγινε κάτι τραγικό.''
Χμμμ μήπως έχει δίκιο η μήπως μιλάει εκ του ασφαλούς;
Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Μάθε όμως πως η ζωή έχει πολλές οπτικές γωνίες.
Ποία επιλέγεις εσυ να δείς; Και φυσικά θα δεις αυτή που εσύ είσαι ο κακομοίρης και ο καημένος
της υπόθεσης. Είσαι βολεψιάρικο μωρέ μωρέ. Πρέπει πάντα να είσαι το θύμα.
Και να λοιπόν η δική σου οπτική γωνία... Η οπτική γωνία του ανθρώπου που είπες την άσχημη σου μέρα
ειναί πιο λογική γιατί δεν εμπλέκεται στα γεγονότα που του ανέφερες, και είναι πιο αντικειμενική θα έλεγες. Τι θα έλεγες εαν ήσουν ικανός να έβλεπες όλες τισ οπτικές γωνίες απο μόνος σου και να κρίνεις ποιά στέκει πιο καλά:
Θα μπορούσες, αλλά γιατί να σκεφτεσαί μωρέ: Έτσι και αλλιώς εύκολο να θυματοποιείς την θέση σου και τελειώνει η υπόθεση. 
Όμως αν όλοι έχουμε αυτή την λογική ας το αφήσουμε τότε για κάποιον που έχει αναπτύξει την ικανότητα να σκέφτεται. (σπανιότατο στις μέρες μας, αλλά ευτυχώς υπάρχουν ακόμα)

Καλή τύχη στην ζωή σας ομιλούντες μαϊμούδες

Κάπα

Ποιός φταίει?

Έστω ότι έχεις έναν άνθρωπο Αλφα. Και ο Αλφα κάνει μια δράση. Έχει λοιπον ο φίλος μας ο Αλφα απέναντί του, έναν τυπαλάκο. Τον Βήτα.
Ο Βήτα, σαν καλός παρατηρητής που είναι, δέχεται το ερέθισμα της δράσης του Αλφα, το επεξεργάζεται και κάνει κι αυτός μια άλλη δράση.
Αίτιο, αιτιατο. Τέλεια.
Για την πράξη του Βήτα, φταίει ο Αλφα, ο Βήτα ή και οι δύο?

'Εχω καταλήξει ότι φταίνε και οι δύο.
Παρόλα αυτά, ο άνθρωπος, ως μονάδα, πρέπει να θυμάται ότι έχει τον έλεγχο του εαυτού του, και είναι ο ίδιος υπεύθυνος για τις πράξεις του.
Οπότε φίλοι μου, επειδή παντού φταίμε όλοι μας, ας σκεφτούμε πρώτα την δική μας δράση, και έπιτα του άλλου.
Ας κρίνουμε πρώτα τον εαυτό μας, για να μπορούμε μετά να κρίνουμε και τον άλλον.

That's all folks!

Σίγμα

Γιατί δεν λέμε αλήθεια στον εαυτό μας?

Σοβαρά... Τι πρόβλημα έχουμε? και κρυβόμαστε πίσω από το μικρό μας δαχτυλάκι?
Τόσο εξαρτημένοι από τα πάθη μας είμαστε τελικα?

Σίγμα

Εδώ δεν κάνουμε χάρες

Πρωινή απορία,
ξυπνάω ο άνθρωπος και πρέπει να βγω έξω για δουλειές.
Έλα όμως που εγώ έχω κέφια αλλά η υπόλοιπη κοινωνία όχι.
Ρε μάστορα εγώ τι φταίω αν δεν σου κάθησε ή ξύπνησες στραβά;
Και τώρα ή θα επωφεληθείς εσύ ή θα χάσω εγώ
Και πες μου προτιμάς να μείνεις με την ξυνισμένη μούρη σου ή να γίνεις λίγο ανθρωπός;
Αλλά επειδή εγώ δεν μπορώ να σου πω τι θα κάνεις αποφασίζω για τον εαυτό μου να μην
ασχοληθώ μαζί σου γιατί αν έχεις όρεξη να τις αρπαξείς για πρωινό δεν θα σε πληρώσω για νοήμων άνθρωπο.
Καλημέρες :-)

Κάπα

Πάντα εδώ

Πόσο μπορείς να αγαπήσεις και να αγαπηθείς;
Και δεν θα μιλήσω για το ερωτικό κομμάτι.
Θα αναφερθώ στο φιλικό-αδερφικό κομμάτι.
Πόσο διατεθημένος είσαι να δώσεις την ζωή σου για τον άνθρωπο που πάντα είναι εκεί;
Δεν χρειάζεται να είναι στην διπλανή θέση αλλά πάντα μα πάντα θα είναι εκεί!!! Μπορεί να
σας χωρίζουν θάλασσες και πόλεις ολόκληρες αλλά κατα ένα περίεργο τρόπο το νιώθει πως δεν είσαι καλά και μόνο η σκέψη του για σένα σε κάνει να νιώθείς καλύτερα.
Αλλά εσύ τον έχεις σίγουρο! Μπράβο σου λοιπόν γιατί κάποια στιγμή θα βαρεθεί να τον πουλάς ΜΑΛΑΚΑ!!!!
Και ξέρεις κατι; δεν αξίζεις! Άμα τον γράφεις όταν εκείνος χρειάζεται την παρουσία σου είσαι ξεφτίλας!!!
Δεν θα ξανάβρεις πιο σημαντικό πλάσμα από τον αδερφικό σου φίλο! Μην τον φτύνεις, αγάπα τον και δώστου ότι έχει απομείνει μέσα σου αλήθινό. Το αξίζει.
Επειδή εχω την χαρά να έχω βρεί τον δικό μου επίγειο φύλακα άγγελο και θα είμαι πάντα εκεί σας λέω ότι είναι ο μόνος άνθρωπος που θα είναι πάντα στις λύπες και αρκετές φορές στις χαρές σας.
Σ'ευχαριστώ και συγνώμμη όταν δεν μπορούσα να είμαι εκεί...

Κάπα

Κατεπανάληψη τυφλός

Ένα από τα χειρότερα πράγματα δεν είναι όταν πέφτεις έξω? Όταν συνειδητοποιείς κάποια στιγμή, ότι έχεις υπάρξει τυφλός? Κι ότι έχεις δει μονάχα αυτά που σου ταίριαζαν στο μάτι?
Κι όταν αναγνωρίζεις το λάθος στην κρίση σου, γίνεσαι αυστηρός με τον εαυτό σου. Και ψάχνεις να βρεις, και που αλλού έχεις φταίξει κι εσύ, και οι άλλοι, και οι καταστάσεις.

Όσον αφορά εσένα, εάν παρέβλεψες κάποια πράγματα εσκεμμένα, τότε μπράβο σου! καλός μαλάκας είσαι. Εάν όμως έγινε χωρίς τη συνειδητή σου θέληση, τότε είχες ανάγκη να παραβλέψεις. Διότι, καλώς ή κακώς, όλοι μας έχουμε κάποια στιγμή στη ζωή μας την ανάγκη να δούμε όμορφα πράγματα.

Όσον αφορά τους άλλους τώρα..  Χμμ... Ρίχνω φταίξιμο, σ' αυτους που δεν είναι ξεκάθαροι απ' την αρχή. Που δεν παρουσιάζουν τον εαυτό τους με ειλικρίνεια, και που προωθούν μονάχα την αρεστή τους εικόνα. Το αν λένε ψέματα στον εαυτό τους δεν με αφορά. Αλλά όταν δείχνεις κάτι που δεν είσαι στον άλλον, τότε του λες ψέμματα, κι ο μαλάκας δεν σου χει φταίξει σε κάτι.

Δεν αντέχω άλλο τους ανθρώπους που κρύβονται. Που μετά από καιρό, όλο "εκπλήξεις" είναι και σου δείχνουν μέρα με τη μέρα τον πραγματικό τους εαυτό, που απέχει από την πρώτη εικόνα που σου πάσαραν στη μούρη να φας. Κι εσύ σαν καλός μαλάκας το' χαψες..

Αλλά τι να πεις.. πόσο να κατηγορήσεις πλέον, όταν αναγνωρίζεις ότι οι άνθρωποι φοβούνται.
Φοβούνται να εκτεθούν. Φόβος για τον άνθρωπο από τον άνθρωπο.

Αυτές τις μέρες πήρα την απόφαση ότι θα είμαι ειλικρινείς με τον εαυτό μου και τους άλλους. Και πραγματικά, ότι είναι να γίνει ας γίνει..
Όσοι πιστοί προσέλθετε..

Σίγμα

Ότι έγινα σε σένα το χρωστάω..

http://www.youtube.com/watch?v=YqU8UMWgg08

Σίγμα

Ένας περίεργος τύπος

Η μέρα έχει φύγει,
και εσυ κλασσικά την έχεις αράξει κάπου κάνοντας κάτι  προκειμένου να περάσει κάπως η ώρα σου.
Αυτό θα μπορούσε να ήταν μάζεμα σε σπίτι φίλων με ταινία,  κάποια ομαδική απασχόληση εντός σπιτιού μαζί με όλη την παρέα σου ή εκτός σπιτιού βγαίνοντας για ποτό ή κάποιο σινεμά. Σε γενικότερη ανάλυση θα ήσουν με άλλους ανθρώπους και κάτι θα έβρισκες να απασχολείς το μυαλό σου προκειμένου να μην σκέφτεσαι. 
Τι γίνεται όμως αν το βράδυ αυτό δεν ετυχέ, και είσαι μόνος σου;
Περιπτώσεις υπάρχουν πολλές... 
είναι άνθρωποι που την βρίσκουν να είναι μονοί τους. Αυτοί συνήθως δεν έχουν πρόβλημα
Άλλοι που δεν χαλιούνται και είναι "Ότι κάτσει μωρέ χαλάρωσε και κάτι θα γίνει΄'
Όμως υπάρχει και η περίπτωση του κοινωνικού τύπου, που δεν την παλέυει να μείνει μόνος του.
Γιατί έτσι φίλε μου; Τι στην βαράει και δεν μπορείς τις μοναξιές; Μήπως επειδή βρίσκεις χρόνο να σκεφτείς και δεν θες; 
Καλώς όρισες λοιπόν περίεργε τύπε στο ολόδικο σου περίεργο βράδυ...
Μόλις έχεις χαλαρώσει και λογικά θα είσαι μπροστά απο το PC σου ή στην τηλεόραση σου για να ακούς μια φωνή να μιλάει ακατάπαυστα και να μην νιώθεις μόνος σου. Όταν λοιπόν αποφασίσεις να ηρεμήσεις χωρίς παρεμβολές στις σκέψεις σου θα δεις πως οι πρώτες σκέψεις ξεπηδούν από το κεφάλι σου και πέρνουν μορφή.Καθώς χορεύουν μεθοδικά προκειμένου να σε οδηγήσουν στην κατεύθυνση που εκείνες θέλουν, εσύ καλείσαι να έρθεις αντιμέτωπος με την μεγαλύτερη σου αλήθεια και την μικρότητα του δικού σου πάλι ψέματος.
Τι θα επιλέξεις να κάνεις και με τι θα τις πολεμήσεις; Σύμμαχοι σου και αντίρροποι εαυτοί σου η λογική και το συναίσθημα. 
Σε αφήνω λοιπόν να δοκιμάσεις και τα δύο να δεις τα θετικά και τα αρνητικά της κάθε πλευράς. Ζύγισε τα και άκου την άποψη κάθε στοιχείου που θα διαλέξεις. Και ίσως την επόμενη φορά να είσαι πιο δεκτικός απέναντι στον εαυτό σου. 
Καλό σου βράδυ ακοινώνητε μου φίλε

Κάπα    

Το αδιέξοδο του φαίνεσθαi

Αδιέξοδο? Κανόνας? Πρέπει? Αναγκαίο κακό?
Δεν ξέρω ακριβώς τι είναι.

Διότι στις μέρες μας εάν δεν ακολουθείς τον κανόνα του "γαμάτου" τότε δεν είσαι.
Και αν θες φίλε μου, ευαίσθητε και περιθοριοποιημένε, να γίνεις γαμάτος, τότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις, είναι να ακολουθήσεις του παρακάτω απλούς κανόνες:
ΒΗΜΑ 1: καταρχάς τώρα, όπως διαβάζεις το blog άνοιξε την τηλεόραση σου, να ποτίσεις το κεφάλι σου με όλες της κουτσομπολίστικες μαλακίες που σου πασάρουν. Να "ενημερωθείς"
ΒΗΜΑ 2: μπες στο facebook. εαν δεν έχεις φτιάξε ένα τώρα. ανέβασε φωτογραφίες που δεν φαίνεται ότι είσα εσύ, και φωτογραφίες που είσαι έξω με παρεά και φαίνεται ότι περνάς καλα.
ΒΗΜΑ 3: μάθε απ' έξω 100 διαφορετικά συγκροτήματα που δεν τα ξέρει ούτε η μάνα τους. Ψαγμενιά.
ΒΗΜΑ 4: απο τα 300 ευρώ που έχεις για την πάρτη σου το μήνα (που στα δίνει η μάνα σου) χάλασε τα όλα σε εξόδους, ποτά και καφέδες. Μετά, όταν σου τελειώσουν, ζήτα της κι άλλα.
ΒΗΜΑ 5: διάλεξε "στυλάκι". Μπορείς να είσαι τρέντι, μποέμ τύπος, κάγκουρας, πανκιό, μεταλάς, ρέγκεμαν, και καλα καλλιτέχνης, θύμα της μάρκας και του τρεντ.
ΒΗΜΑ 6: Τώρα που έχεις διαλέξει στυλ, μπορείς πλέον να γίνεις ένα αυθεντικό αντίγραφο της κάθε μόδας, που ακολουθεί καταγράμμα τους κανόνες ντυσίματος. ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΤΟΛΗΣΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ.
ΒΗΜΑ 7: Καπνίζεις? αν ναι, συνέχισε. Αν όχι, ξεκίνα. Κατα προτίμηση στριφτά.

Ωραία.. επτά απλά βηματάκια. Εάν τα κάνεις, θα είσαι πλέον γαμάτος και φοβερός.
Κι εγώ που τα κάνα κατάφερα να χαθώ μες τη μάζα, να ξεχάσω τον εαυτό μου, να παραμελήσω τα θέλω μου, και τέλος να χάσω την ευτυχία μου.Παρ' όλα αυτά, είμαι ΓΑΜΑΤΟΣ.

See ya.

Σίγμα

Ένα τραγούδι συντροφικό

http://www.youtube.com/watch?v=DnGdoEa1tPg

Σίγμα

Καλησπέρα τυχερέ κόσμε

Τι κάνεις μεσ'την μέρα σου? 

Ε να βρε αδερφέ, θα ξυπνήσεις, που θα πάει κάποια στιγμή, θα σηκωθείς απο το κρεβάτι, θα πας στην τουαλέτα, πριν πλύνεις την μούρι σου, θα κοιτάξεις την μουτσούνα σου στον καθρέυτη, και θα πεις:
"Που παω ο μαλάκας με τέτοια μούρη?" ... Το προσπερνάς..

Και η μέρα σου ξεκινάει, με καφέ και τσιγάρο. Μηχανικές κινήσεις που σε ωθεί ο εγκέφαλός σου να κάνεις. όπως λανθασμένες αναλογίες καφέ και ζάχαρης, κατα τις δικές σου προτιμήσεις. Ξενερώνεις. Και πάλι από την αρχή, μέχρι να γευτείς την ριμάδα την καφεϊνη στα χείλη σου.

"Σήμερα Δευτέρα" σκέφτεσαι "Σκατά, έχω σχολή. 12 η ώρα. Προλαβαίνω να αράξω λίγο στο PC."
Και καθώς το ανοίγεις και το ακούς να ουρλιάζει από τον αδυσόπιτο  πόνο που του έχεις προσφέρει τόσο καιρό, αναρωτιέσαι πως στον πούτσο κατάφερες να φτάσεις ως το κρεβάτι σου μετά το χθεσινό πιώμα.
Κοιτάς τα mail σου, μπαίνεις facebook, και ήδη το πρώτο τσιγάρο έχει τελειώσει.
Τα πράγματα από κει και πέρα είναι απλα: Θα πας στη σχολή σου. "Μμμ.. Να παρακολουθήσω ή να την αράξω στο κυλικείο με τάβλι?". Καταλίγεις στο κυλικείο με ένα τσούρμο μαλάκες σαν εσένα να λέτε τις γνωστές μαλακίες που λέγατε και εχθές.
 Το μοτίβο της υπόλοιπης μέρας εξελίσσεται στους ίδιους ρυθμούς, και εσύ ένας απλός παρατηρητής αυτής της γαμημένης της ζωής σου. Συνήθεια. Συμβιβασμός. Ρουτίνα.

Κι όμως. Στο κεφάλι σου δεν ισχύει το ίδιο. Γιατί όταν το ρολόι δείξει 12 τα μεσάνυχτα, και εσύ δεν μπορείς να κλέισεις μάτι, όλο και κάποια μαλακία θα σκεφτείς να σε χαώσει, για να σπαταλήσεις μερικές ώρες από τον πολυπώθητο ύπνο σου, που τόσο σου έχει λείψει.

Κάπα Σίγμα