Ξαφνιάζεσαι! Εκεί που δεν το περιμένεις.. Γιατί βλέπεις..
Η κλασική φάση: Έχεις πήξει από διάβασμα, εργασίες και από τη σχολή. Είσαι σε μία κατάσταση αναμονής και εγρήγορσης ταυτόχρονα. Αναμονής, γιατί έχεις βάλει τις δικές σου προσωπικές σκέψεις στο "περίμενε", και εγρήγορσης γιατί καλείσαι να βγάλεις εις πέρας αναγκαστηκά τις υποχρεώσεις σου.
Και στο ενδιάμεσο, θέματα που έχεις αφήσει να υπάρχουν, κάνουν εμφάνιση μέσα στο κεφάλι σου και σου θυμίζουν ότι υπάρχουν.
Τέλεια. Άρα είσαι σε μία συνεχή προσπάθεια να μείνεις στη επιφάνεια του νερού, κι ας είναι βουλωμένο το ένα σου ρουθούνι.. Γαμάουα!
Όμως βρε μαλάκα μου, έτσι, ξεχνάς.. Ξεχνάς τα μικρά πράγματα. Αυτά που τελικά έχουν παραπάνω νόημα απ' ότι νομίζεις και μπορούν να σε ελαφρύνουν.. Αδιαφορείς και βουλιάζεις.
Ξεχνάς να δεις τον ήλιο το πρωί, και να παρατηρήσεις ότι η σημερινή μέρα είναι πιο ηλιόλουστη από την προηγούμενη..
Ξεχνάς να απολαύσεις κάθε μπουκιά του φαγητού σου..
Ξεχνάς να απορροφηθείς, έστω και για λίγο, στην τελετουργία καθε σου ξυπνήματος (πόσους κόκκους καφέ ακριβώς θα βάλω στον καφέ μου για να έχει την τέλεια γεύση?).
Ξεχνάς ότι υπάρχουν άνθρωποι που σε έχουν δει να λάμπεις.. Που σε έχουν δει να απολαμβάνεις κάθε τι!
Ξεχνάς ότι είσαι κι εσύ μια ανάσα για άλλους ανθρώπους, και πως με μικρές κινήσεις μπορείς να τους φτιάξεις τη μέρα!
Κι όταν δεις το αποτέλεσμα της κίνησής σου, παίρνεις τόση χαρά..
Δείχνε το ενδιαφέρον σου. Κι ας μην το δουν πολύ. Φτιάξε ένα καφέ για το φίλο σου λίγο πριν ξυπνήσει. Στείλε ένα μήνυμα σε κάποιον που είναι μακριά. Πες στον άλλον, ότι είναι πολύ όμορφος σήμερα.
Κι ας μην το δουν πολύ.. Κάποιος όμως θα το παρατηρήσει.. Και θα κάνει κι αυτός για σένα κάτι.. Και τότε θα δεις!
Τζαστ τσεκ ιτ!
Υ.Γ.: ένα ευχαριστώ στην έμπνευση
Σίγμα
Η κλασική φάση: Έχεις πήξει από διάβασμα, εργασίες και από τη σχολή. Είσαι σε μία κατάσταση αναμονής και εγρήγορσης ταυτόχρονα. Αναμονής, γιατί έχεις βάλει τις δικές σου προσωπικές σκέψεις στο "περίμενε", και εγρήγορσης γιατί καλείσαι να βγάλεις εις πέρας αναγκαστηκά τις υποχρεώσεις σου.
Και στο ενδιάμεσο, θέματα που έχεις αφήσει να υπάρχουν, κάνουν εμφάνιση μέσα στο κεφάλι σου και σου θυμίζουν ότι υπάρχουν.
Τέλεια. Άρα είσαι σε μία συνεχή προσπάθεια να μείνεις στη επιφάνεια του νερού, κι ας είναι βουλωμένο το ένα σου ρουθούνι.. Γαμάουα!
Όμως βρε μαλάκα μου, έτσι, ξεχνάς.. Ξεχνάς τα μικρά πράγματα. Αυτά που τελικά έχουν παραπάνω νόημα απ' ότι νομίζεις και μπορούν να σε ελαφρύνουν.. Αδιαφορείς και βουλιάζεις.
Ξεχνάς να δεις τον ήλιο το πρωί, και να παρατηρήσεις ότι η σημερινή μέρα είναι πιο ηλιόλουστη από την προηγούμενη..
Ξεχνάς να απολαύσεις κάθε μπουκιά του φαγητού σου..
Ξεχνάς να απορροφηθείς, έστω και για λίγο, στην τελετουργία καθε σου ξυπνήματος (πόσους κόκκους καφέ ακριβώς θα βάλω στον καφέ μου για να έχει την τέλεια γεύση?).
Ξεχνάς ότι υπάρχουν άνθρωποι που σε έχουν δει να λάμπεις.. Που σε έχουν δει να απολαμβάνεις κάθε τι!
Ξεχνάς ότι είσαι κι εσύ μια ανάσα για άλλους ανθρώπους, και πως με μικρές κινήσεις μπορείς να τους φτιάξεις τη μέρα!
Κι όταν δεις το αποτέλεσμα της κίνησής σου, παίρνεις τόση χαρά..
Δείχνε το ενδιαφέρον σου. Κι ας μην το δουν πολύ. Φτιάξε ένα καφέ για το φίλο σου λίγο πριν ξυπνήσει. Στείλε ένα μήνυμα σε κάποιον που είναι μακριά. Πες στον άλλον, ότι είναι πολύ όμορφος σήμερα.
Κι ας μην το δουν πολύ.. Κάποιος όμως θα το παρατηρήσει.. Και θα κάνει κι αυτός για σένα κάτι.. Και τότε θα δεις!
Τζαστ τσεκ ιτ!
Υ.Γ.: ένα ευχαριστώ στην έμπνευση
Σίγμα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου