Σάββατο 18 Ιουνίου 2011

Ισως και η πιο σημαντική ανάρτηση σε αυτό το blog

Μετά από πολύ σκέψη, περισυλλογή και κυρίως μετά από συζήτηση, κατέληξα σε μια σειρά πολύ σημαντικών συμπερασμάτων...
1ον. Πρέπει να υπάρχουν περισσότεροι παγωτατζίδες.
2ον. Θα ήταν καλύτερα τα πράγματα εάν το παγωτό ανέβαινε μερικά λέβελ ποιότητας σε όλα τα παγωτατζίδικα.
3ον. Νομίζω ότι δεν θα έπρεπε να πληρώνουμε για να φάμε παγωτό. Ίσως να υπήρχε κάποιο περιοριστικό μέτρο, τύπου: "5 παγωτά την ημέρα μόνο" ή "μπορείς να φας τη μέρα το 20% του βαρους σου σε παγωτο. Παραπάνω απαγορεύεται". Ισως και όχι. θα ήταν άδικο για μερικούς.

Για να αποδειχθεί το τρίτο συμπέρασμα, μπορεί να υλοποιηθεί το παρακάτω πείραμα:
Πρώτη φάση: Ένας φωτογράφος, μια φωτογραφική σε παγωτατζίδικο τύπου Δωδόνη, για μία ολόκληρη μέρα, να τραβάει τους ανθρώπους όταν παίρνουν το παγωτό το οποίο βέβαια, μετα πληρώνουν (ακριβά).

Δεύτερη φάση: Ένας φωτογράφος, μια φωτογραφική σε φορτηγό-παγωτατζίδικο να τραβάει όλη μέρα τους ανθρώπους που παίρνουν δωρεάν το παγωτό! (το φορτηγάκι κατα προτίμηση σε κάποια πλατεία ή κάτι τέτοιο).

Τρίτη φάση: Σύγκριση φωτογραφιών!! Η περίπτωση διανομής παγωτού που έχει τα περισσότερα χαμόγελα, νικάει.

Υ.Γ. εάν τελικά γίνουν τα παγωτά δωρεάν για όλους, τότε θα πρέπει οι παγωτατζίδες να έχουν πρόσβαση σε προϊόντα και υπηρεσίες χωρίς χρέωση. Εγώ δεν έχω πρόβλημα με αυτό πάντως... Δωρεάν Παγωτοοο!!!

Υ.Γ.2: Νομίζω ότι το παιδάκι στη φωτό, είναι ερωτευμένο με το παγωτό του..
Φανταστήτε να του έλεγαν ότι μπορεί να φάει όσο θέλει..








Σίγμα

1 σχόλιο: