Είναι ένα τραγούδι του Ρουβά που λέει: "θέλω να ζήσω ξανά, σαν τα μικρά τα παιδιά"
Γενικότερα, αυτό το τραγούδι σαν σύνολο είναι καθυστερημένο γιατί μετά λέει: "το σ' αγαπώ να πιστέψω, κάθε στιγμή να λατρέψω"
Νομίζω ότι ισχύει το ακριβώς αντίθετο από αυτό. Και πως όσο μεγαλώνει και οριμάζει κανείς, αγαπά (όχι περισσότερο απαραίτητα) αλλά πιο στοχοθετημένα και συνειδητά.
Μια ώριμη αγάπη με πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές και επίπεδα. Όχι τόσο ωμή.
Πάει αυτό. (άρα καθυστερημένο τραγούδι)
Το θέμα μου είναι όμως: Θέλω να ζήσω ξανα σαν τα μικρά τα παιδια?
Και αν το θέλω τι λέει αυτό για μένα?
Υ.Γ.: Δεν θα δώσω ακόμα απάντηση. Θέλω να το σκεφτώ λίγο.
Σίγμα
Το σκέφτηκες; Εγώ αυτό που σκέφτηκα είναι ότι θα θελα καμιά φορά να σκέφτομαι λιγότερο :P
ΑπάντησηΔιαγραφή