Κλάσματα

Λοιπόν,
ας πούμε πως τα κλάσματα είναι οι άνθρωποι,  ο αριθμητής
ειναι μεταβαλόμενος ανάλογα με τις διαθέσεις συνθήκες κλπ
ο παρανομαστής είναι σταθερός καθώς είναι το χαρακτηριστικό
ενός κλάσματος και του ανθρώπου αντίστοιχα.
 Όταν έχουμε κοινό παρανομαστή απλά τα προσθέτουμε
και τσουπ να το κλασματάκι μας ολόκληροοο.
Όταν έχουμε ετερώνυμα τότε πολλ/με με τους παρανομαστές τους το ένα με το άλλο
και ναι είναι πλέον ομόνυμα αλλά με άλλο παρανομαστή
ουσιαστικά έχασαν τα χαρακτηριστικά τους.
Ας σκεφτώ συμπεριφορές ανθρώπων τις μετατρέπω σε κλάσματα και να τοοοο.

Κάπα

We are the champions φίλε μου

Είμαστε τυφλοί και άμαθοι.
Το μπαστούνι δεν θα μας σώσει.

Αυτό που θα μας σώσει είναι η νίκη, που εξαρχής πρέπει να ξέρουμε ότι είναι δική μας!
Όπως ο Luffy από το One Piece.
http://www1.watchop.com/

Σίγμα

All Rights Revesred

Και ήρθε η ώρα να υποδεχτεί η ανθρωπότητα το καλύτερο συγκρότημα όλου του κόσμου, που θα γράψει ιστορία και θα ανατρέψει ό, τι ξέραμε μέχρι τώρα!

http://www.youtube.com/watch?v=-A-0-BtWlx4

Εντζόι γιου μάδερ φάκερς!!

Κάπα Σίγμα

Δίπολα και διλλήματα

Τι σπαστικοί που είναι οι περιορισμοί, οι ηθικοί φραγμοί, ο "σεβασμός" και όλες αυτές οι μπούρδες!
Ε, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα πια, όλο "να σκεφτώ τον συνάνθρωπο, να  σκεφτώ τον συνάνθρωπο, νασκεφτώτονσυνάνθρωπο...." ΣΟΥΤ! σταμάτα συνείδηση να υπάρχεις μέσα στο μυαλό μου όλη την ώρα!

Κλασσικό δίπολο στα καρτούν: οι δύο συνειδήσεις. Το αγγελάκι και το διαβολάκι.
Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι, που έχουν μόνο τη μια από της δύο συνειδήσεις.. Υπάρχουν όμως κι άλλοι, που έχουν και τις δύο!!
(Αυτοί που ακούνε περισσότερες από δύο φωνές απλά έχουν πρόβλημα)

Τι κάνεις ρε πούστη μου όταν είσαι σε αυτό το δίλημμα?
Πολύ απλό. Google it!

Και αυτό έκανα. Εννοείται πρώτη πρώτη επιλογή Βικιπαιδεία. Και διάβασα το εξείς:
"Η λογική πλάνη του ψευδούς διλήμματος (γνωστή επίσης και ως ψευδής διχοτόμηση, πλάνη των άκρων, «άσπρο ή μαύρο» σκεπτικό, ψευδής διάζευξη, πλάνη «είτε/είτε» καιπλάνη της διακλάδωσης) υφίσταται όταν δημιουργείται η εντύπωση ότι δύο απόψεις, εναλλακτική η μία της άλλης, αποτελούν τις μοναδικές επιλογές, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει τουλάχιστον μία ακόμη επιλογή, η οποία όμως δεν γίνεται γνωστή."

ΧΑ! Υπάρχει και άλλη επιλογή.. (εδώ μπαίνει η κλασσική χορωδιακή συγχορδία όταν ανοίγουν οι πύλες του παραδείσου)
Και λογικά αυτό θα πρέπει να είναι κάποια εκθετική συνάρτηση. Δηλαδή εάν δεν σου κάνει και η 3η συνείδηση, επιλέγεις μία 4η κ.ο.κ.

Συμπέρασμα: Άρα, αυτοί που ακούνε πολλές φωνές τελικά δεν έχουν πρόβλημα.

Σίγμα

Καλή Χρονιά

Christmas vol.2

Νομίζω ότι είναι η τελευταία μου ευκαιρία να κάνω μια χριστουγεννιάτικη ανάρτηση.
Το σκέφτηκα αρκετά το τι θα γράψω. Έκαψα φλατζα.  Όλο έσβηνα και έγραφα.

Και κατέληξα στο ότι θα κάνω το εξής: Θα επιχειρηματολογήσω, υπέρ των Χριστουγέννων.

1ον. Έχει παντού φωτάκια. Και στολίδια. Έχεις την ευκαιρία να εκτονώσεις την κιτς πλευρά του εαυτού σου. Εκμεταλλεύσου το.
2ον. Όλο τρώμε. Και χωρίς τύψεις, γιατί το επιβάλλουν οι μέρες. Και υπάρχουν τέλειες λιχουδιές!! Και γλυκάκια. Πολλά γλυκάκια!
3ον. Κάνουμε δώρα!! Νιώθω τέλεια όταν μου κάνει κάποιος ένα δώρο! Γιατί μου λέει έτσι ότι με αγαπάει.
4ον. Κάνει κρύο. Έτσι ερχόμαστε όλοι πιο κοντά, και το σπίτι μας γίνεται "εστία". (.. πωω.. καλά τώρα, τι είπα?)
5ον. Έχει φωτάκια!! Το ξαναείπα, αλλά δεν είπα το εξείς.. Υπάρχει ένα κόλπο όσων αφορά τα φωτάκια.. άμα είναι βράδυ, και είσαι έξω στο δρόμο, και υπάρχουν παντού λαμπιόνια, μπορείς να μισοκλείσεις τα μάτια σου, και να βλέπεις τα φώτα αλλοιωμένα, με χρωματιστές γραμμές! Ε, θα είναι σαν να είσαι σε άλλο κόσμο.
6ον. Χαλάς λεφτά, αλλά δεν νιώθεις άσχημα μετά! Γιατί ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ σταμάτησες να κάνεις κράτη και τα ξόδεψες όλα τα γαμημένα!!
7ον. Τρώμε γλυκάκια. (επαναλαμβάνομαι, το γνωρίζω, απλά είναι πολύ σημαντικό αυτό το επιχείρημα.

Συμπέρασμα no1. Τα χριστούγεννα γαμάνε!
Συμβουλή. Βγάλε από το μυαλό σου αυτή τη σκέψη ότι πρέπει να είσαι χαρούμενος επειδή όλοι οι άλλοι είναι χαρούμενοι. Πρέπει να είσαι χαρούμενος τα Χριστούγεννα γιατί μπορείς να τρως, και να παίρνεις δώρα.
Συμβουλή no2. Απέφυγε αν μπορείς την σκέψη περί "περσινων Χριστουγέννων" και "τι έκανα τον προηγούμενο χρόνο". Την κάνεις αυτή τη σκέψη ΚΑΙ στα γενέθλιά σου εξ΄ άλλου.

Σίγμα

Ρουβάς ftw

Είναι ένα τραγούδι του Ρουβά που λέει: "θέλω να ζήσω ξανά, σαν τα μικρά τα παιδιά"

Γενικότερα, αυτό το τραγούδι σαν σύνολο είναι καθυστερημένο γιατί μετά λέει: "το σ' αγαπώ να πιστέψω, κάθε στιγμή να λατρέψω"
Νομίζω ότι ισχύει το ακριβώς αντίθετο από αυτό. Και πως όσο μεγαλώνει και οριμάζει κανείς, αγαπά (όχι περισσότερο απαραίτητα) αλλά πιο στοχοθετημένα και συνειδητά.
Μια ώριμη αγάπη με πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές και επίπεδα. Όχι τόσο ωμή.

Πάει αυτό. (άρα καθυστερημένο τραγούδι)

Το θέμα μου είναι όμως: Θέλω να ζήσω ξανα σαν τα μικρά τα παιδια?
Και αν το θέλω τι λέει αυτό για μένα?

Υ.Γ.: Δεν θα δώσω ακόμα απάντηση. Θέλω να το σκεφτώ λίγο.

Σίγμα

Παρεξηγήσιμος ήρωάς

Αυτές τις μέρες κάθομαι και σκέφτομαι πως εμείς οι άνθρωποι είμαστε ΠΟΛΥ περίεργα όντα.
Υπάρχουν δίαφοροι τύποι ανθρώπων.
Θα έκανα μια προσπάθεια να τους ταξινομήσω αλλά δεν είμαι σε φάση.
Αλλά πότε κάποιος άνθρωπος είναι σωστός απεναντί του;
Και εαν είναι σωστός απεναντί του είναι και απέναντι στους άλλους;

Εαν ΝΑΙ τότε
είναι κομπλέ η φάση για εκείνον γιατί νιώθει πως έκανε σωστά αυτά που ήθελε να κάνει
Όμως οι άλλοι τι στάση κρατούν απεναντί του;
είναι αντιστοιχά σωστοί ή όχι;
Εάν είναι τότε θα είναι πολύ καλή φάση
Εάν όχι τότε υπάρχει απογοήτευση του πρωταγώνιστη της ιστορίας μου και κατ'επέκταση δική μου.

Εάν ΟΧΙ
τότε δεν είναι κομπλέ η φάση γιατί νιώθει άσχημα ή απλώς την βρίσκει γιατί αυτή είναι η φύση του
(Θα μου επιτρέψετε να μιλήσω για τον δικό μου φτιαχτό ήρωα ο οποίος δεν είναι κομπλέ)
Λοιπόν νιώθει πως έχει παίξει πουστιά στους άλλους και έπειτα στον εαυτό του διότι απο την φύση του δεν είναι κακός.
Στην περίπτωση αυτή κατατάσει τον εαυτό του στούς σκάρτους.
Αλλά δεν ξέρω πως να τον κρίνω και λεω κρίνω γιατί εγώ τον έχω φτιάξει οπότε μπορώ να τον κρίνω και σαφώς να τον κάτακρίνω και όλο αυτο με όσο αυστηρά κριτήρια κρίνω πάλι εγω.
Έχω στο μυαλό μου όμως πως παίζουν και οι περιπτώσεις πως και οι άλλοι είναι σωστοι ή οχι σε αυτον.
Είναι η δεν είναι σκάρτος.
Και μια άλλη απορία μου είναι εάν αξίζουν οι άλλοι.
Κάλλιστα θα μπορούσε να έπαιζε η περίπτωση του να ήταν σκάρτοι οι άλλοι εξ'αρχης.
Τελικά δεν μπορώ να καταλήξω κάπου.
Ο ήρωας μου όμως είναι με τις ώρες του και εσείς δεν τον γνωρίζετε όσο εγώ για τον λόγο αυτό σκεφτείτε λίγο παραπάνω μην τον κρίνετε λαθος.

Κάπα

Christmas!

Τα Χριστούγεννα απέχουν πολύ από τώρα, αλλά αυτό δεν έχει να λέει κάτι, γιατί εγώ ήδη έχω δει στολισμένα δέντρα σε καταναλωτικά κέντρα, καθώς επίσης, ΚΑΙ παγοδρόμια ξέμπαρκα.
Έτσι λοιπόν αποφάσισα να τους προλάβω ΟΛΟΥΣ (σχεδόν) και να κάνω σχετική ανάρτηση (ή σχεδόν σχετική, γιατί πιάνει και το πάσχα).

http://vimeo.com/12836360

Εντζόι δε βίντεο. Ιτ ιζ ιν ντιντ ουαν οβ α κάιντ!!

Υ.Γ.: Γιατί πρέπει να σκεφτόμαστε τα Χριστούγεννα σαν κάτι τρομερό και φοβερό? Με πιάνει άγχος ότι πρέπει να είναι τέλεια και να περάσουμε όλοι γαμάτα, αλλά ποτέ δεν γίνεται έτσι και μετά απογοητεύομαι. Τουλάχιστον υπάρχουν τα άπειρα φωτάκια που είναι τρομερά και φοβερά. Ειδικά στην Καλλιθέα. Πανηγύρι.. Αλλά τώρα που το καλοσκέφτομαι, σιγά μην έχουμε φωτάκια αυτά τα Χριστούγεννα.. Όλοι κομμένο ρεύμα θα έχουμε.

Σίγμα

Αναθεωρήσεις

Όταν ήμουν 5 χρονών σκεφτόμουν.. "όταν μεγαλώσω, θα είμαι γαματος" ή "στα 16 μου θα έχω κάνει σεξ" ή "στα 18 θα είμαι πολύ σκληροπυρηνικός τύπος" όπως ακόμα και "στα 21 μου δεν θα έχω κανένα πρόβλημα"..
Παράλληλα με αυτές τις σκέψεις συνυπάρχουν και οι εξείς: "θα γίνω μπαλαρίνα/οδηγός φόρμουλας", "θα είμαι όμορφη σαν πριγκίπισσα/ θα γαμάω 5 μουνιά τη βδομάδα.." καθώς και "όλοι θα με θέλουν και θα είμαι περιζήτητος/η"..

Τελικά φτάνεις στα 16, και δεν έχεις κάνει ακόμα σεξ.. Φτάνεις τα 18 και νιώθεις φλώρος.. αγγίζεις τα 21 και συνειδητοποιείς ότι όσο μεγαλώνεις, τόσο αυξάνονται και τα προβλήματα..
Και ταυτόχρονα, ξέχνάς ότι κάποτε ήθελες να είσαι μπαλαρίνα ή οδηγός φόρμουλας.

Κι αν μέναμε στα 5?
Τι ωραία που θα ταν ε? Ούτε σκοτούρες, ούτε προβληματισμοί.. Ετοιμο φαγητό στο τραπέζι, κάποιος άλλος να σου βάζει τα "πρεπει" σου στο προσκηνείο..

Ναι αλλά.. Δεν θα χες καταφέρει άλλα πράγματα..  Δεν θα χες την ελευθερία του να κάνεις τις δικές σου επιλογές, δεν θα χες ερωτευθεί, δεν θα χες γίνει τύφλα απο το μεθύσι, ούτε θα χες να πεις ιστορίες καφρίλας, που θα έκαναν και τον πιο μείζερο να λυθεί στα γέλια..Δεν θα χες μείνει μόνος..

Και τότε είναι που βλέπεις τους κόπους σου να ανταμίβονται.. Ναι! εκανα μόνος μου φαγητο. Μπορεί τις 5 πρώτες φορές να βγήκε σκατά, αλλά τώρα ξέρω να μαγειρέυω.
Μπορεί να έφαγα τα μούτρα μου επειδή τυφλώθηκα από τον έρωτα, αλλά ήταν δική μου επιλογή, και κανείς δεν μπορεί να μου πει ΄τι ήταν λάθος, γιατί το επέλξα εγώ.
Ναι, έγινα πίτα από τα ακλοόλια, αλλά έχω πέντε παραπάνω ιστορίες να θυμάμαι και να γελάω.

Και που θέλω να καταλήξω? Γουερ ιζ δε πόιντ?
Ιγκο μπουστ!! (ξέρεις μωρε.. μάριο καρτ, που περνας πανω απο κατι πραγματα και σπινταρεις τρελά?)

Μπουστ! ξέρεις πως μπορει να ακουμπήσεις χλοτάπιτα.. αλλά θα έχεις προσπεράσει τον μπροστινό σου (και όταν λέω μπροστινός, εννοώ τον παιδικό σου εαυτό που είχε το πρβάδισμα μέχρι να φας τα πρώτα σου σκατα)

Εντζόι γιορ λαιφ!

(καλα, το αγγλικό  μου με πεθαίνει..)

Σίγμα.

Το πολύ και τα λίγα τους

Χμμ, να λυπηθώ την ανθρωπότητα για το λίγο της;
Να λυπηθώ τους λίγους για το πολύ τους;
Να συγχαρώ αυτούς τους ανθρώπους που το 'χουν;
Να πληγωθώ από αυτούς που δεν έχουν τίποτα όμορφο μέσα τους;
Νομίζω πως τώρα ξέρω.
Θα ΖΗΣΩ γι'αυτούς που μ'αγαπάνε
Θα ΔΕΙΞΩ πως είναι ν'αγαπάνε σε όσους δεν μπορούν
Αλλά θα έχω ΠΑΝΤΑ στο μυαλό μου αυτό που με έμαθες,
Είναι ΑΣΧΗΜΟ να μην ξέρεις κ να μην μπορείς να νιώσεις.
Συγχώρεσε με για το λίγο το δικό σου.
Κάπα

Ηχορύπανση

Λοιπόν, την προηγούμενη βδομάδα είχα την τύχη να παρεβρεθω σε συνέλευση τμήματος του Πολυτεχνείου στην Αθήνα..
Να σημειώσω ότι ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που το κάνω αυτό.
Όση ώρα λοιπόν, εξελισσόταν μπροστά μου το ΧΑΟΣ (το οποίο κατέληξε σε ξυλίκι), λέω στο φίλο μου απο δίπλα "Καλα, μαλάκα, νιώθω ότι είμαι σε ζούγκλα!"

Τον Οκτώβρη του 1835 γεννήθηκε ένας εξαιρετικός τύπος, ο Camille Saint-Saëns, ο οποίος μάγκας αποφάσισε να γράψει μία συμφωνία: "Le carnaval des animaux" (Το Καρναβάλι των Ζώων).
Εν συντομία, στη συμφωνία του αυτή, αντιστοιχεί ένα μουσικό κομμάτι σε κάθε ζώο.
http://www.youtube.com/watch?v=hjaBGAfWGSU

Έχοντας τον Camille στο πίσω μέρος του μυαλού μου, γυρνάω τώρα στο πρώτο θέμα...
Προσπάθησα να φανταστώ σε τι μουσικά πλαίσια θα ταίριαζε αυτό το "καρναβάλι" της προηγούμενης βδομάδας, αυτή η φιέστα αλληλεγγύης, κατανόησης και συναδελφοσύνης ("συνάδελφοι" μη χέσω).

Κλαρίνα?
http://www.youtube.com/watch?v=xMB22Ccqyek
ντεθ μεταλ?
http://www.youtube.com/watch?v=ZPRt6Tt6RyM
Ελληνικό πανκ?
http://www.youtube.com/watch?v=QYDD0HPjMK4&feature=related

Νομίζω οτι το βρήκα..
http://www.youtube.com/watch?v=H-Cf4klD1TE&feature=related

Αλλά αυτό που ταιριάζει καλύτερα, και έρχεται να "δέσει" με το κλίμα των συνελεύσεων στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι το παρακάτω!! Και το λέω με σιγουριά!
http://www.youtube.com/watch?v=VUi0CSibmqM&feature=related

Εντζόι!!!

Σίγμα

Περίεργα πράγματα

Χριστέ μου,
σας εχει τύχει ποτέ να σκέφτεστε κάτι ωραίο για να σας πάρει ο ύπνος
και μετά απο 3 ώρες που έπρεπε κανονίκα να ξύπνησετε να καταλαβαίνετε πως δεν κοιμηθηκατε;
Πόσο έντονες παίζει να ήταν οι σκέψεις;
Ποπο φρίκη έφαγα.
Πακέτο αδερφέ μου.
Αλλά δεν μας χαλάει αυτό που σκεφτόμουν ήταν πολύ ωραίο κ είχα πολύ καίρο να σκεφτώ ή να νιώσω τρυφερά.
Ευχαριστώ :D
Καλημέρες ^^
Κάπα

Πότε ένας άνθρωπος θεωρείται μαλάκας στις μέρες μας

Πλέον το να νοιάζεσαι για έναν άνθρωπο παραβλέποντας συμπεριφορές προηγούμενες και να είσαι εκεί είναι μαλακία. Καλώς τον μαλάκα.
Το να σκεφτείς κάποιον ο οποίος δεν έχει κάνει κάτι για σένα.Που χάθηκες μαλάκα.
Το να βοηθήσεις έναν άνθρωπο σχετικά ξένο για σένα.Μα πολύ μαλάκας αδερφάκι μου.
Λοιπόν εάν ο κόσμος είναι τόσο ανούσιος  και περιμένεις να με πιάσεις μαλάκα εμένα και ανθρώπο με ίδιες συμπεριφορές, σου έχω νέα.Μην φας μαλάκα
Και ξέρεις γιατί; Εγώ κάθε βράδυ είμαι ήσυχος ότι δεν έπαιξα μαλακία σε κανέναν και θα έρθει η στιγμή που θα πήξει το μυαλουδάκι σου και δεν θα είναι κανείς από τους μαλάκες του τότε.
Αλλά θα είμαι εγώ εκεί για να δω το που κατέληξες και να βγάλω το πόρισμα μου εάν τελικά άξιζαν τα χρόνια ενός καλού μαλάκα.

 

'Ασε μην σκεφτείς να πας.
Σε πρόλαβε 'αλλος πιο αληθινός και με διαφορά καλύτερος από εσένα











Καλημέρα στους " έξυπνους" 


Κάπα

Ο παρεξηγημένος Kadoo

Το να ζεις σε μια παράλληλη διάσταση με τον Kadoo δεν είναι κακό
Κακό είναι να ζεις σε ενα παράλληλο σύμπαν με τον Τζακ η ακρίδα και την Μάγια η μέλισσα.
Εαν ζεις όμως στον ίδιο πλανήτη με εμένα θα σου βγει σε κακό.
Έλα κόσμε μου ακολούθα στον δρόμο του Franklin (της χελώνας εννοώ μην παρεξηγηθούμε)
και ορμά στις κακές δυνάμεις του σύμπαντος
Κάπα

How to be immortal

i.imgur.com

Είμαι εγωιστής, αλλά όχι για κακό.

Και ήταν τότε οι στιγμές, που δεν είχα να ελπίζω. Γιατί ότι ήλπιζα και ευχήθηκα, το είχα.
Δεν μετανιώνω. Όχι, δεν μετανιώνω για τίποτε.

Μονάχα ελπίζω πλέον.

Σίγμα

Έτσι, αυθόρμητα..

Και προσπαθείς.. Γενικότερα προσπαθείς. Και δεν βλέπεις αποτελέσματα.
Δεν βλέπεις ότι η προσπάθειά σου αναγνωρίζεται.

Και έρχεται η στιγμή, μετά από πολύ καιρό, και βλέπεις τι έχεις καταφέρει.
Κανονικά, θα έπρεπε να ήσουν ευγνώμον που ανταμήβεσαι.

Αλλά δεν το απολαμβάνεις.. Και αναρωτίεσαι αν φταις εσύ ή αν κάτι έγινε λάθος στην πορεία.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι, ζήσε το. Ζήσε το όπως σου κάτσει, και όταν περάσει αυτό, θα ξέρεις πολύ καλά μετά. Αλλά αν είσαι με αναστολές όλη την ώρα, δεν νομίζω ότι θα καταλάβεις και πολλά.

Έτσι κι αλλιώς, σήμερα, γύρω στις 5 τα ξημερώματα, ένας μπάρμαν μου πε πως τον αυθορμητισμό τον μαθαίνεις..
Ε, κι εγώ λέω, άσ' το να γίνει. Κι έτσι θα το μάθεις. Αν δεν κάνεις τίποτα, και μείνεις άπραγος, τι θα χεις καταφέρει?

Δικαίωση.

Ένα απ΄τα πιο κλισέ λόγια είναι "όταν κάτι το θες πολύ, γίνεται".
Μαλάκα ισχύει!!

Πέρα από κει όμως, αυτό που θέλω να επισημάνω είναι ότι αυτό δεν σου λύνει τα χέρια.
Μετά πρέπει να σαι προσεκτικός και να προσπαθήσεις λίγο, για να του δώσεις την αξία που του αρμόζει.
Γιατί έτσι όπως ήρθε, τόσο εύκολα μπορεί και να σου φύγει. Όπως η κλανιά. (χαχαχα)

Σίγμα

Και δηλαδή?

Είσαι εσύ? ή είσαι κάποιος άλλος?

Και όταν λες, ότι δεν παίζει να είμαι εγώ αυτός που βλέπω ότι γίνομαι, τότε τι κάνεις?
Και όταν αλλάζεις, με βάση τι αλλάζεις? Βάση των εμπειριών σου? Βάση των αναγκών σου, των συναισθημάτων σου, των αποθημένων σου?
Και αν αλλάζεις βάση κάποιου άλλου? Αυτό γίνεται μία φορά? Ή παραπάνω..?

Και αν αλλάζεις βάση άλλον, τότε.. πόσους εαυτούς έχεις?
Έναν για τον κάθε άνθρωπο που στιγμάτίζει τη ζωή σου?
Και πες ότι ισχύει αυτό. Γενικότερα, δέχομαι ότι ισχύει: διαφορετική επικοινωνία έχεις με διαφορετικές προσωπικότητες, άρα και διαφορετικές αλήθειες του εαυτού σου προβάλεις.

Όμως, όταν περνάς τη διαχωριστική γραμμή? όταν περνάς αυτά τα νοητά όρια που ορίζουν το δικό σου στοιχείο? Τότε τι?

Ένας φύλακας άγγελος μου πε πως αυτο το καινούριο δημιούργημα, αυτό που φτιάχνεται στο πέρασμα από το δικό σου εγώ στου άλλου, ότι κι αυτό είναι δικό σου..
Και δεν μπορείς να το αρνηθείς..
Μπορείς μονάχα να το δεχτείς. Και στην πορεία, θα σε δεχτεί κι αυτό και θα σταματήσει να σου πηγαίνει κόντρα..

"Να ξέρεις, πως σου χρωστάω πολλά. Να ξέρεις πως σε βλέπω σαν κομμάτι δικό μου.
Σε ευχριστώ, σε ακούω και σε νοιάζομαι."

Σίγμα