Christmas vol.2

Νομίζω ότι είναι η τελευταία μου ευκαιρία να κάνω μια χριστουγεννιάτικη ανάρτηση.
Το σκέφτηκα αρκετά το τι θα γράψω. Έκαψα φλατζα.  Όλο έσβηνα και έγραφα.

Και κατέληξα στο ότι θα κάνω το εξής: Θα επιχειρηματολογήσω, υπέρ των Χριστουγέννων.

1ον. Έχει παντού φωτάκια. Και στολίδια. Έχεις την ευκαιρία να εκτονώσεις την κιτς πλευρά του εαυτού σου. Εκμεταλλεύσου το.
2ον. Όλο τρώμε. Και χωρίς τύψεις, γιατί το επιβάλλουν οι μέρες. Και υπάρχουν τέλειες λιχουδιές!! Και γλυκάκια. Πολλά γλυκάκια!
3ον. Κάνουμε δώρα!! Νιώθω τέλεια όταν μου κάνει κάποιος ένα δώρο! Γιατί μου λέει έτσι ότι με αγαπάει.
4ον. Κάνει κρύο. Έτσι ερχόμαστε όλοι πιο κοντά, και το σπίτι μας γίνεται "εστία". (.. πωω.. καλά τώρα, τι είπα?)
5ον. Έχει φωτάκια!! Το ξαναείπα, αλλά δεν είπα το εξείς.. Υπάρχει ένα κόλπο όσων αφορά τα φωτάκια.. άμα είναι βράδυ, και είσαι έξω στο δρόμο, και υπάρχουν παντού λαμπιόνια, μπορείς να μισοκλείσεις τα μάτια σου, και να βλέπεις τα φώτα αλλοιωμένα, με χρωματιστές γραμμές! Ε, θα είναι σαν να είσαι σε άλλο κόσμο.
6ον. Χαλάς λεφτά, αλλά δεν νιώθεις άσχημα μετά! Γιατί ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ σταμάτησες να κάνεις κράτη και τα ξόδεψες όλα τα γαμημένα!!
7ον. Τρώμε γλυκάκια. (επαναλαμβάνομαι, το γνωρίζω, απλά είναι πολύ σημαντικό αυτό το επιχείρημα.

Συμπέρασμα no1. Τα χριστούγεννα γαμάνε!
Συμβουλή. Βγάλε από το μυαλό σου αυτή τη σκέψη ότι πρέπει να είσαι χαρούμενος επειδή όλοι οι άλλοι είναι χαρούμενοι. Πρέπει να είσαι χαρούμενος τα Χριστούγεννα γιατί μπορείς να τρως, και να παίρνεις δώρα.
Συμβουλή no2. Απέφυγε αν μπορείς την σκέψη περί "περσινων Χριστουγέννων" και "τι έκανα τον προηγούμενο χρόνο". Την κάνεις αυτή τη σκέψη ΚΑΙ στα γενέθλιά σου εξ΄ άλλου.

Σίγμα

Ρουβάς ftw

Είναι ένα τραγούδι του Ρουβά που λέει: "θέλω να ζήσω ξανά, σαν τα μικρά τα παιδιά"

Γενικότερα, αυτό το τραγούδι σαν σύνολο είναι καθυστερημένο γιατί μετά λέει: "το σ' αγαπώ να πιστέψω, κάθε στιγμή να λατρέψω"
Νομίζω ότι ισχύει το ακριβώς αντίθετο από αυτό. Και πως όσο μεγαλώνει και οριμάζει κανείς, αγαπά (όχι περισσότερο απαραίτητα) αλλά πιο στοχοθετημένα και συνειδητά.
Μια ώριμη αγάπη με πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές και επίπεδα. Όχι τόσο ωμή.

Πάει αυτό. (άρα καθυστερημένο τραγούδι)

Το θέμα μου είναι όμως: Θέλω να ζήσω ξανα σαν τα μικρά τα παιδια?
Και αν το θέλω τι λέει αυτό για μένα?

Υ.Γ.: Δεν θα δώσω ακόμα απάντηση. Θέλω να το σκεφτώ λίγο.

Σίγμα

Παρεξηγήσιμος ήρωάς

Αυτές τις μέρες κάθομαι και σκέφτομαι πως εμείς οι άνθρωποι είμαστε ΠΟΛΥ περίεργα όντα.
Υπάρχουν δίαφοροι τύποι ανθρώπων.
Θα έκανα μια προσπάθεια να τους ταξινομήσω αλλά δεν είμαι σε φάση.
Αλλά πότε κάποιος άνθρωπος είναι σωστός απεναντί του;
Και εαν είναι σωστός απεναντί του είναι και απέναντι στους άλλους;

Εαν ΝΑΙ τότε
είναι κομπλέ η φάση για εκείνον γιατί νιώθει πως έκανε σωστά αυτά που ήθελε να κάνει
Όμως οι άλλοι τι στάση κρατούν απεναντί του;
είναι αντιστοιχά σωστοί ή όχι;
Εάν είναι τότε θα είναι πολύ καλή φάση
Εάν όχι τότε υπάρχει απογοήτευση του πρωταγώνιστη της ιστορίας μου και κατ'επέκταση δική μου.

Εάν ΟΧΙ
τότε δεν είναι κομπλέ η φάση γιατί νιώθει άσχημα ή απλώς την βρίσκει γιατί αυτή είναι η φύση του
(Θα μου επιτρέψετε να μιλήσω για τον δικό μου φτιαχτό ήρωα ο οποίος δεν είναι κομπλέ)
Λοιπόν νιώθει πως έχει παίξει πουστιά στους άλλους και έπειτα στον εαυτό του διότι απο την φύση του δεν είναι κακός.
Στην περίπτωση αυτή κατατάσει τον εαυτό του στούς σκάρτους.
Αλλά δεν ξέρω πως να τον κρίνω και λεω κρίνω γιατί εγώ τον έχω φτιάξει οπότε μπορώ να τον κρίνω και σαφώς να τον κάτακρίνω και όλο αυτο με όσο αυστηρά κριτήρια κρίνω πάλι εγω.
Έχω στο μυαλό μου όμως πως παίζουν και οι περιπτώσεις πως και οι άλλοι είναι σωστοι ή οχι σε αυτον.
Είναι η δεν είναι σκάρτος.
Και μια άλλη απορία μου είναι εάν αξίζουν οι άλλοι.
Κάλλιστα θα μπορούσε να έπαιζε η περίπτωση του να ήταν σκάρτοι οι άλλοι εξ'αρχης.
Τελικά δεν μπορώ να καταλήξω κάπου.
Ο ήρωας μου όμως είναι με τις ώρες του και εσείς δεν τον γνωρίζετε όσο εγώ για τον λόγο αυτό σκεφτείτε λίγο παραπάνω μην τον κρίνετε λαθος.

Κάπα

Christmas!

Τα Χριστούγεννα απέχουν πολύ από τώρα, αλλά αυτό δεν έχει να λέει κάτι, γιατί εγώ ήδη έχω δει στολισμένα δέντρα σε καταναλωτικά κέντρα, καθώς επίσης, ΚΑΙ παγοδρόμια ξέμπαρκα.
Έτσι λοιπόν αποφάσισα να τους προλάβω ΟΛΟΥΣ (σχεδόν) και να κάνω σχετική ανάρτηση (ή σχεδόν σχετική, γιατί πιάνει και το πάσχα).

http://vimeo.com/12836360

Εντζόι δε βίντεο. Ιτ ιζ ιν ντιντ ουαν οβ α κάιντ!!

Υ.Γ.: Γιατί πρέπει να σκεφτόμαστε τα Χριστούγεννα σαν κάτι τρομερό και φοβερό? Με πιάνει άγχος ότι πρέπει να είναι τέλεια και να περάσουμε όλοι γαμάτα, αλλά ποτέ δεν γίνεται έτσι και μετά απογοητεύομαι. Τουλάχιστον υπάρχουν τα άπειρα φωτάκια που είναι τρομερά και φοβερά. Ειδικά στην Καλλιθέα. Πανηγύρι.. Αλλά τώρα που το καλοσκέφτομαι, σιγά μην έχουμε φωτάκια αυτά τα Χριστούγεννα.. Όλοι κομμένο ρεύμα θα έχουμε.

Σίγμα

Αναθεωρήσεις

Όταν ήμουν 5 χρονών σκεφτόμουν.. "όταν μεγαλώσω, θα είμαι γαματος" ή "στα 16 μου θα έχω κάνει σεξ" ή "στα 18 θα είμαι πολύ σκληροπυρηνικός τύπος" όπως ακόμα και "στα 21 μου δεν θα έχω κανένα πρόβλημα"..
Παράλληλα με αυτές τις σκέψεις συνυπάρχουν και οι εξείς: "θα γίνω μπαλαρίνα/οδηγός φόρμουλας", "θα είμαι όμορφη σαν πριγκίπισσα/ θα γαμάω 5 μουνιά τη βδομάδα.." καθώς και "όλοι θα με θέλουν και θα είμαι περιζήτητος/η"..

Τελικά φτάνεις στα 16, και δεν έχεις κάνει ακόμα σεξ.. Φτάνεις τα 18 και νιώθεις φλώρος.. αγγίζεις τα 21 και συνειδητοποιείς ότι όσο μεγαλώνεις, τόσο αυξάνονται και τα προβλήματα..
Και ταυτόχρονα, ξέχνάς ότι κάποτε ήθελες να είσαι μπαλαρίνα ή οδηγός φόρμουλας.

Κι αν μέναμε στα 5?
Τι ωραία που θα ταν ε? Ούτε σκοτούρες, ούτε προβληματισμοί.. Ετοιμο φαγητό στο τραπέζι, κάποιος άλλος να σου βάζει τα "πρεπει" σου στο προσκηνείο..

Ναι αλλά.. Δεν θα χες καταφέρει άλλα πράγματα..  Δεν θα χες την ελευθερία του να κάνεις τις δικές σου επιλογές, δεν θα χες ερωτευθεί, δεν θα χες γίνει τύφλα απο το μεθύσι, ούτε θα χες να πεις ιστορίες καφρίλας, που θα έκαναν και τον πιο μείζερο να λυθεί στα γέλια..Δεν θα χες μείνει μόνος..

Και τότε είναι που βλέπεις τους κόπους σου να ανταμίβονται.. Ναι! εκανα μόνος μου φαγητο. Μπορεί τις 5 πρώτες φορές να βγήκε σκατά, αλλά τώρα ξέρω να μαγειρέυω.
Μπορεί να έφαγα τα μούτρα μου επειδή τυφλώθηκα από τον έρωτα, αλλά ήταν δική μου επιλογή, και κανείς δεν μπορεί να μου πει ΄τι ήταν λάθος, γιατί το επέλξα εγώ.
Ναι, έγινα πίτα από τα ακλοόλια, αλλά έχω πέντε παραπάνω ιστορίες να θυμάμαι και να γελάω.

Και που θέλω να καταλήξω? Γουερ ιζ δε πόιντ?
Ιγκο μπουστ!! (ξέρεις μωρε.. μάριο καρτ, που περνας πανω απο κατι πραγματα και σπινταρεις τρελά?)

Μπουστ! ξέρεις πως μπορει να ακουμπήσεις χλοτάπιτα.. αλλά θα έχεις προσπεράσει τον μπροστινό σου (και όταν λέω μπροστινός, εννοώ τον παιδικό σου εαυτό που είχε το πρβάδισμα μέχρι να φας τα πρώτα σου σκατα)

Εντζόι γιορ λαιφ!

(καλα, το αγγλικό  μου με πεθαίνει..)

Σίγμα.

Το πολύ και τα λίγα τους

Χμμ, να λυπηθώ την ανθρωπότητα για το λίγο της;
Να λυπηθώ τους λίγους για το πολύ τους;
Να συγχαρώ αυτούς τους ανθρώπους που το 'χουν;
Να πληγωθώ από αυτούς που δεν έχουν τίποτα όμορφο μέσα τους;
Νομίζω πως τώρα ξέρω.
Θα ΖΗΣΩ γι'αυτούς που μ'αγαπάνε
Θα ΔΕΙΞΩ πως είναι ν'αγαπάνε σε όσους δεν μπορούν
Αλλά θα έχω ΠΑΝΤΑ στο μυαλό μου αυτό που με έμαθες,
Είναι ΑΣΧΗΜΟ να μην ξέρεις κ να μην μπορείς να νιώσεις.
Συγχώρεσε με για το λίγο το δικό σου.
Κάπα

Ηχορύπανση

Λοιπόν, την προηγούμενη βδομάδα είχα την τύχη να παρεβρεθω σε συνέλευση τμήματος του Πολυτεχνείου στην Αθήνα..
Να σημειώσω ότι ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που το κάνω αυτό.
Όση ώρα λοιπόν, εξελισσόταν μπροστά μου το ΧΑΟΣ (το οποίο κατέληξε σε ξυλίκι), λέω στο φίλο μου απο δίπλα "Καλα, μαλάκα, νιώθω ότι είμαι σε ζούγκλα!"

Τον Οκτώβρη του 1835 γεννήθηκε ένας εξαιρετικός τύπος, ο Camille Saint-Saëns, ο οποίος μάγκας αποφάσισε να γράψει μία συμφωνία: "Le carnaval des animaux" (Το Καρναβάλι των Ζώων).
Εν συντομία, στη συμφωνία του αυτή, αντιστοιχεί ένα μουσικό κομμάτι σε κάθε ζώο.
http://www.youtube.com/watch?v=hjaBGAfWGSU

Έχοντας τον Camille στο πίσω μέρος του μυαλού μου, γυρνάω τώρα στο πρώτο θέμα...
Προσπάθησα να φανταστώ σε τι μουσικά πλαίσια θα ταίριαζε αυτό το "καρναβάλι" της προηγούμενης βδομάδας, αυτή η φιέστα αλληλεγγύης, κατανόησης και συναδελφοσύνης ("συνάδελφοι" μη χέσω).

Κλαρίνα?
http://www.youtube.com/watch?v=xMB22Ccqyek
ντεθ μεταλ?
http://www.youtube.com/watch?v=ZPRt6Tt6RyM
Ελληνικό πανκ?
http://www.youtube.com/watch?v=QYDD0HPjMK4&feature=related

Νομίζω οτι το βρήκα..
http://www.youtube.com/watch?v=H-Cf4klD1TE&feature=related

Αλλά αυτό που ταιριάζει καλύτερα, και έρχεται να "δέσει" με το κλίμα των συνελεύσεων στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι το παρακάτω!! Και το λέω με σιγουριά!
http://www.youtube.com/watch?v=VUi0CSibmqM&feature=related

Εντζόι!!!

Σίγμα