Σου φταίνε όλα? Δεν μπορεις να τα βρεις με την παρτη σου?
Κάθεσαι και κλαίγεσαι με το πως στα χει φαιρει η γαμημενη η μοιρα?
Κι εγω.. Νιώθω μαλάκας όμως όταν το κάνω.. Ορίστε λοιπον μερικά απλα βηματάκια, για να αλλάξεί λίγο αυτή η ιστορία, γιατι έχει αρχίσει και μου τη βαράει στα νεύρα.
1. Σκέψου, ότι δεν έισαι ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος που ζει αυτα που ζει. Η ζωή κάνει κύκλους, και αν νομίζεις ότι σε σένα τυχαίνουν πράγματα που δεν έχουν συμβεί σε άλλους, τότε είσαι πολύ μαλάκας και εγωιστής..
2. Σκέψου επίσης, ότι ΠΑΝΤΑ υπάρχουν και χειρότερα.. Να λες πάλι καλά που ζεις ότι ζεις, στο βαθμό που το ζεις.. Φαντάσου να ζούσες τα ίδια, και ταυτόχρονα να είχες και κόψημο, και να ταν κάποιος άλλος στην τουαλέτα.. δεν το θες! να λες πάλι καλα..
3. Μίλα σε κάποιον.. Μα καλά.. τι λεω..? ήδη το χεις κάνει.. ήδη έχεις κλαψομουνιάσει και το χεις παίξει θύμα..οπότε, καλύτερα, πάνε μπροστά στον καθρεύτη, μαζι με ένα μαγνητοφωνάκι, και άρχησε να τα λες.. Μετά πάτα play και άκου τις μαλακίες που τσαμπουνάς.. Θα βάλεις τα γέλια, είμαι σίγουρος..
4. Κάνε πράγματα.. Την ώρα που σου ρχεται να κλαφτείς, σήκω και κάνε κάτι. Πλύνε τα πιάτα, κάνε μια βόλτα, κάνε κουτσό, ρήξε μια βουτιά στη θάλασσα.. όταν κάνεις ότι είναι να κάνεις, ξαναφέρε στο νου σου αυτα που σκέφτηκες. Εάν σου φαίνονται όλα ίδια και απαράλαχτα, ξαναρήξε μια βουτιά, μέχρι να σκεφτείς κάτι διαφορετικό. Στην τελική, εάν δεν σου ρθει καμία καινουρια σκέψη, θα χεις ανέβει λέβελ στις βουτιές.. Κάτι είναι κι αυτό.
5. Κυρίως, σκέψου, ότι με το να κλαίγεσαι δεν καιρδίζεις τίποτα. Εάν δεν πάρεις πρωτοβουλία, να αλλάξεις τα πράγματα, θα αναμασάς μονίμως τα ίδια σου τα σκατά. Τέλεια?
Βέβαια, όλα είναι θέμα επιλογών. Εάν γουστάρεις που κλαίγεσαι, κάντο. Απλά από ένα σημείο και έπιτα, κανένας δεν θα σε παίρνει στα σοβαρά. Γιατί όλο θα μένεις στα λόγια. Και ξέρεις τι? Ωραία τα λόγια.. αλλά ένα καυλί δεν χύνει αν του μιλάς όμορφα.. (χυδεότητες πρωινιάτικο.. δεν με αντέχω!)
Σίγμα
Κάθεσαι και κλαίγεσαι με το πως στα χει φαιρει η γαμημενη η μοιρα?
Κι εγω.. Νιώθω μαλάκας όμως όταν το κάνω.. Ορίστε λοιπον μερικά απλα βηματάκια, για να αλλάξεί λίγο αυτή η ιστορία, γιατι έχει αρχίσει και μου τη βαράει στα νεύρα.
1. Σκέψου, ότι δεν έισαι ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος που ζει αυτα που ζει. Η ζωή κάνει κύκλους, και αν νομίζεις ότι σε σένα τυχαίνουν πράγματα που δεν έχουν συμβεί σε άλλους, τότε είσαι πολύ μαλάκας και εγωιστής..
2. Σκέψου επίσης, ότι ΠΑΝΤΑ υπάρχουν και χειρότερα.. Να λες πάλι καλά που ζεις ότι ζεις, στο βαθμό που το ζεις.. Φαντάσου να ζούσες τα ίδια, και ταυτόχρονα να είχες και κόψημο, και να ταν κάποιος άλλος στην τουαλέτα.. δεν το θες! να λες πάλι καλα..
3. Μίλα σε κάποιον.. Μα καλά.. τι λεω..? ήδη το χεις κάνει.. ήδη έχεις κλαψομουνιάσει και το χεις παίξει θύμα..οπότε, καλύτερα, πάνε μπροστά στον καθρεύτη, μαζι με ένα μαγνητοφωνάκι, και άρχησε να τα λες.. Μετά πάτα play και άκου τις μαλακίες που τσαμπουνάς.. Θα βάλεις τα γέλια, είμαι σίγουρος..
4. Κάνε πράγματα.. Την ώρα που σου ρχεται να κλαφτείς, σήκω και κάνε κάτι. Πλύνε τα πιάτα, κάνε μια βόλτα, κάνε κουτσό, ρήξε μια βουτιά στη θάλασσα.. όταν κάνεις ότι είναι να κάνεις, ξαναφέρε στο νου σου αυτα που σκέφτηκες. Εάν σου φαίνονται όλα ίδια και απαράλαχτα, ξαναρήξε μια βουτιά, μέχρι να σκεφτείς κάτι διαφορετικό. Στην τελική, εάν δεν σου ρθει καμία καινουρια σκέψη, θα χεις ανέβει λέβελ στις βουτιές.. Κάτι είναι κι αυτό.
5. Κυρίως, σκέψου, ότι με το να κλαίγεσαι δεν καιρδίζεις τίποτα. Εάν δεν πάρεις πρωτοβουλία, να αλλάξεις τα πράγματα, θα αναμασάς μονίμως τα ίδια σου τα σκατά. Τέλεια?
Βέβαια, όλα είναι θέμα επιλογών. Εάν γουστάρεις που κλαίγεσαι, κάντο. Απλά από ένα σημείο και έπιτα, κανένας δεν θα σε παίρνει στα σοβαρά. Γιατί όλο θα μένεις στα λόγια. Και ξέρεις τι? Ωραία τα λόγια.. αλλά ένα καυλί δεν χύνει αν του μιλάς όμορφα.. (χυδεότητες πρωινιάτικο.. δεν με αντέχω!)
Σίγμα
νομιζω οτι αυτο με την ηχογραφηση ειναι το πρωτοτυπο της φασης! χαχαχα
ΑπάντησηΔιαγραφή